Ατελείωτες ώρες σπατάλης

23.07.2017

Στις ατελείωτες ώρες που σπαταλώ κάθε μέρα, οι ώρες, οι μέρες και οι μήνες που περνούν, μοιάζουν πλέον όχι σταγόνα στον ωκεανό της ζωής μου, αλλά ένας χείμαρρος που με παρασέρνει με φόρα τρομακτική στης ζωής τα πάθη, τις ευθύνες και τα λάθη (;)

Κάποιος μου είπε πως είμαι δυνατή, αλλά φοβάμαι την ίδια μου την δύναμη, ότι θέλω να πετυχαίνω, αλλά αγχώνομαι φοβάμαι το μέλλον.  Λες και μας είπες κάτι καινούριο… Όταν στα λέει κάποιος τρίτος τουλάχιστον νιώθεις τότε την ανάγκη να αναζητήσεις το εγώ σου, τις ευθύνες και τα λάθη σου.

Με τον φόβο του μέλλοντος καθώς θα κοιμάσαι, πάλι οι ώρες του τώρα θα χαραμίζονται, ξάφνου θα λυπάσαι. Βρίσκεις τα λάθη σου, μα τα επαναλαμβάνεις. Τις συνέπειες που τώρα δεν βλέπεις, θα τις βρεις σε εκείνο τον φόβο με τύψεις. Χάνεις και χάνεις, όσα κερδίζεις δεν φτάνουν τον χρόνο να ιάνεις.

Γράφεις και γράφεις, όσα νιώθεις και δεν βλέπεις που κάποτε θα κοιτάς και θα γελάς (μακάρι). Ένα δάκρυ νοερό, ένα μίσος παροδικό είναι όλα όσα ακόμα λέω σαν 18χρονο. Είναι σαν κατάθλιψη που έρχεται και περνά, μα σ ’αρέσει. Όσο πιο αλλόκοτη είναι η ζωή, τόσο πιο αλλόκοτα ζήσε.

Αφού τώρα έχεις πάθη, λάθη και ευθύνες μάθε τώρα κολύμπι και άσε τις χαρτορίχτρες.

 

_

γράφει η Ζωή Κώτσου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου