Αυταπάτες

7.10.2017

Την άνοιξη να μην την ψάχνεις στα λουλούδια
Ούτε σε σώματα που έρωτες πενθούν
Μόνο σε χείλη που σαν άνθη ευωδιάζουν
Όταν με έρωτα τα χείλια σου φιλούν

Να μην την ψάχνεις σε ατέρμονους χειμώνες
Και μες σε δάκρυα που μυρίζουν φρέσκια γη
Μόνο σε μάτια που αναβλύζουν απ’ τις κόγχες
Σαν δροσοστάλες του κορμιού οι οργασμοί

Κι εγώ προσπάθησα να ξέρεις να σε πείσω
Να δεις την άνοιξη σε κάτι δειλινά
Που ο ήλιος έδυε στις άκρες του κορμιού σου
Μα εσύ προτίμησες να ζεις στην παγωνιά

Στις αυταπάτες σου δεν ήμουνα θαμώνας
Ούτε στα όνειρά σου ήμουνα παρών
Εσύ να χάνεσαι στους μήνες και τα χρόνια
Κι άλλη μια άνοιξη να είναι παρελθόν

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου