Αυταπάτες

7.10.2017

Την άνοιξη να μην την ψάχνεις στα λουλούδια
Ούτε σε σώματα που έρωτες πενθούν
Μόνο σε χείλη που σαν άνθη ευωδιάζουν
Όταν με έρωτα τα χείλια σου φιλούν

Να μην την ψάχνεις σε ατέρμονους χειμώνες
Και μες σε δάκρυα που μυρίζουν φρέσκια γη
Μόνο σε μάτια που αναβλύζουν απ’ τις κόγχες
Σαν δροσοστάλες του κορμιού οι οργασμοί

Κι εγώ προσπάθησα να ξέρεις να σε πείσω
Να δεις την άνοιξη σε κάτι δειλινά
Που ο ήλιος έδυε στις άκρες του κορμιού σου
Μα εσύ προτίμησες να ζεις στην παγωνιά

Στις αυταπάτες σου δεν ήμουνα θαμώνας
Ούτε στα όνειρά σου ήμουνα παρών
Εσύ να χάνεσαι στους μήνες και τα χρόνια
Κι άλλη μια άνοιξη να είναι παρελθόν

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου