Αφορμή

21.05.2017

Ένα τσαλακωμένο εισιτήριο ήταν μόνο

Μια ημερομηνία έκδοσης, που τάραξε τη λήθη

Μια διαβολική σύμπτωση, που χάραξε τη σιωπή

Χαμένο και σχεδόν ξεχασμένο

Σε ένα βιβλίο χωρίς ούτε μια ιστορία γραμμένη μέσα του

Ένα ταξίδι, που δεν έγινε

Ένα ναυάγιο, που δεν έμεινε  

Που το βρήκατε, ρε διαόλοι;

Και τώρα ανασέρνετε το ανώφελο απ΄τις ουτοπίες

Αφήστε με καλύτερα πίσω απ΄το χρόνο

Μακριά από τις ημερομηνίες και τις άσκοπες επετείους

Ποιος όρισε τους αριθμούς για σελιδοδείκτες;

Ποιος διοργανώνει φιέστες και γιορτές;

Δεν θέλω τις αφορμές σας για να θυμηθώ τις αιτίες

Δεν θέλω να μου δείξετε τίποτα

Αφήστε με να βρω μόνη μου το δρόμο

Αφήστε με να χαθώ για να υπάρξω.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο…αφήστε με να χαθώ για να υπάρξω!!!!! Μπράβο Άννα μου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου