Βήματα αποφασιστικά

14.07.2018

Φύτεψα ένα κλωνί βασιλικό
στ'άδεια παρτέρια της ψυχής
ήταν ο μόνος τρόπος να πάρω τ'άρωμά του
το χάδι του τις ώρες της βροχής

δρόσιζε της σκέψης μου το καταφύγιο
με επισκέπτονταν τις άδειες ώρες στα παρτέρια της μοναξιάς
μύρωνε τους λυγμούς στους άθλιους καιρούς
ρίζωνε στα μέρη του πόνου της καρδιάς

τώρα λιγόστεψε το οξυγόνο
οι γλάστρες γέμισαν ζιζάνια και καπνό
οι αναζητήσεις ξεριζώθηκαν, άδειασαν οι κήποι
ανήμπορη μετρώ της ματαιότητας το σφυγμό

οι στράτες αραχνιασμένες, τα σχέδια χαλασμένα
φύτρωσαν αγριόχορτα στην πόρτα της σιωπής
με βήματα αποφασιστικά τρέχω στους άδειους δρόμους
κρυψώνα αλήθειας ψάχνω, με αρώματα εκείνης της εποχής

οργή μυρίζει ο αέρας, προσπαθεί να με αποτελειώσει
τη χαριστική βολή να μου τη δώσει
μα της ψυχής μου το δωμάτιο, ακόμα μοσχοβολάει βασιλικό
τις άδειες νύχτες, τ'άστρα να το φωτίσουν, προσκαλώ.

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου