Βήματα αποφασιστικά

14.07.2018

Φύτεψα ένα κλωνί βασιλικό
στ'άδεια παρτέρια της ψυχής
ήταν ο μόνος τρόπος να πάρω τ'άρωμά του
το χάδι του τις ώρες της βροχής

δρόσιζε της σκέψης μου το καταφύγιο
με επισκέπτονταν τις άδειες ώρες στα παρτέρια της μοναξιάς
μύρωνε τους λυγμούς στους άθλιους καιρούς
ρίζωνε στα μέρη του πόνου της καρδιάς

τώρα λιγόστεψε το οξυγόνο
οι γλάστρες γέμισαν ζιζάνια και καπνό
οι αναζητήσεις ξεριζώθηκαν, άδειασαν οι κήποι
ανήμπορη μετρώ της ματαιότητας το σφυγμό

οι στράτες αραχνιασμένες, τα σχέδια χαλασμένα
φύτρωσαν αγριόχορτα στην πόρτα της σιωπής
με βήματα αποφασιστικά τρέχω στους άδειους δρόμους
κρυψώνα αλήθειας ψάχνω, με αρώματα εκείνης της εποχής

οργή μυρίζει ο αέρας, προσπαθεί να με αποτελειώσει
τη χαριστική βολή να μου τη δώσει
μα της ψυχής μου το δωμάτιο, ακόμα μοσχοβολάει βασιλικό
τις άδειες νύχτες, τ'άστρα να το φωτίσουν, προσκαλώ.

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου