Σχετικό το λάθος

1.01.2017

Διψώ για ουρανό

Για τα νερωμένα σύννεφα,

για όσα κρύβονται ‘κει ψηλά

 

Διψώ για όσα σε ευχές μαζεύονται

και χορταίνουν ψιθύρους

Για όλα ‘κείνα που τα μάτια κόμπιασαν

τα βλέφαρα να λυγίσουν,

ν’ απλώσουν σε χέρια

τετράφυλλες μαργαρίτες

Δύο για μένανε

και δύο

για όποιον κοπιάσει,

λίγο πριν το ξέσπασμα της αλλαγής του Χρόνου.

Και τούτος αλλάζει

Αλλάζει φορεσιά και κατάληξη

Μα μυρωδιές ανίκανος είναι

να κουβαλήσει νέες

Τις ίδιες φέρει,

σαν ψυχή σε μετενσάρκωση,

λες και τα λάθη του προηγούμενου

δεν ήταν αρκετά

Δεν ήταν, το φωνάζω

Δεν ήταν, θέλω κι άλλα.

Θέλω να αγαπώ

κι ας είναι λάθος

Να ερωτεύομαι,

να κινδυνεύω, να ισορροπώ

κι ας είναι λάθος

Να χάνομαι, να τραγουδώ

κι ας λένε πως είναι λάθος

Να χάνω τη γη,

τα βήματα

Τα σκοτάδια στο μέτρημα,

τη λογική μ’ ένα ποτήρι κρασί

Να προσμένω μάγισσες στιγμές,

εξετάσεις να δώσω σε ξόρκια,

μήπως και τα ξημερώματα

χρώματα αλλάξουν

Κι ας είναι λάθος.

 

Διψώ για ουρανό

Γι’ αστέρια σκοτεινά,

λίγο πριν το χάσιμό τους

Για ‘κείνα που ο ορίζοντας ξεχνά

τον γυρισμό και μπερδεύεται στον μίτο του

Διψώ για λάθη,

που νέες καταιγίδες κουβαλούν,

μήπως και με ξεπλύνουν

Μήπως και με μπαλοθιές

νέους αστερισμούς καταφέρω να φτιάξω

Μήπως στην ξενιτιά

η σφαίρα ταυτότητα αλλάξει κι όνομα.

 

«Όνομα;», με ρώτησε.

«Αυτοκαταστροφή», απάντησα δίχως δισταγμό.

«Επίθετο;», συνέχισε καθώς με κοιτούσε στραβά.

«Δε θυμάμαι. Αν θέλετε, σας περιγράφω λάθη», αποκρίθηκα χαμογελαστός.

 

_

γράφει ο Βασίλης Μαντικός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ όμορφη…δίψα Βασίλη! Χρόνια σου πολλά και πάλι και μια καλή χρονιά με υγεία και λέξεις…

    Απάντηση
    • Βασίλειος Μαντικός

      … το νέο έτος οι λέξεις ας βρουν την πηγή της Ψυχής κι ας φανερωθούν… ας γενεί τούτος ο Χρόνος για νια φτερουγίσματα… Χρόνια Καλά Μάχη!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου