Σχετικό το λάθος

1.01.2017

Διψώ για ουρανό

Για τα νερωμένα σύννεφα,

για όσα κρύβονται ‘κει ψηλά

 

Διψώ για όσα σε ευχές μαζεύονται

και χορταίνουν ψιθύρους

Για όλα ‘κείνα που τα μάτια κόμπιασαν

τα βλέφαρα να λυγίσουν,

ν’ απλώσουν σε χέρια

τετράφυλλες μαργαρίτες

Δύο για μένανε

και δύο

για όποιον κοπιάσει,

λίγο πριν το ξέσπασμα της αλλαγής του Χρόνου.

Και τούτος αλλάζει

Αλλάζει φορεσιά και κατάληξη

Μα μυρωδιές ανίκανος είναι

να κουβαλήσει νέες

Τις ίδιες φέρει,

σαν ψυχή σε μετενσάρκωση,

λες και τα λάθη του προηγούμενου

δεν ήταν αρκετά

Δεν ήταν, το φωνάζω

Δεν ήταν, θέλω κι άλλα.

Θέλω να αγαπώ

κι ας είναι λάθος

Να ερωτεύομαι,

να κινδυνεύω, να ισορροπώ

κι ας είναι λάθος

Να χάνομαι, να τραγουδώ

κι ας λένε πως είναι λάθος

Να χάνω τη γη,

τα βήματα

Τα σκοτάδια στο μέτρημα,

τη λογική μ’ ένα ποτήρι κρασί

Να προσμένω μάγισσες στιγμές,

εξετάσεις να δώσω σε ξόρκια,

μήπως και τα ξημερώματα

χρώματα αλλάξουν

Κι ας είναι λάθος.

 

Διψώ για ουρανό

Γι’ αστέρια σκοτεινά,

λίγο πριν το χάσιμό τους

Για ‘κείνα που ο ορίζοντας ξεχνά

τον γυρισμό και μπερδεύεται στον μίτο του

Διψώ για λάθη,

που νέες καταιγίδες κουβαλούν,

μήπως και με ξεπλύνουν

Μήπως και με μπαλοθιές

νέους αστερισμούς καταφέρω να φτιάξω

Μήπως στην ξενιτιά

η σφαίρα ταυτότητα αλλάξει κι όνομα.

 

«Όνομα;», με ρώτησε.

«Αυτοκαταστροφή», απάντησα δίχως δισταγμό.

«Επίθετο;», συνέχισε καθώς με κοιτούσε στραβά.

«Δε θυμάμαι. Αν θέλετε, σας περιγράφω λάθη», αποκρίθηκα χαμογελαστός.

 

_

γράφει ο Βασίλης Μαντικός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ όμορφη…δίψα Βασίλη! Χρόνια σου πολλά και πάλι και μια καλή χρονιά με υγεία και λέξεις…

    Απάντηση
    • Βασίλειος Μαντικός

      … το νέο έτος οι λέξεις ας βρουν την πηγή της Ψυχής κι ας φανερωθούν… ας γενεί τούτος ο Χρόνος για νια φτερουγίσματα… Χρόνια Καλά Μάχη!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου