Select Page

Βυθισμένος

Βυθισμένος
 
 
Ήρθα, θυμάσαι;
Σε πλησίασα, με πρόσεξες;
Καθόσουν σε μια πολυθρόνα
Σε παρατήρησα καλύτερα,
Πόσο πολύ είχες αλλάξει.
Είπα ένα γεια και σίγησα
Το βλέμμα σου ήταν στο κενό,
Βυθισμένος στο δικό σου κόσμο.
 
Δεν μιλούσες, μόνο χαμογελούσες.
Άραγε ένιωθες την παρουσία μου;
Θυμόσουν το όνομά μου;
Ο κόσμος σου, ήταν καλύτερος
από το δικό μου;
Φοβόσουν; Λυπόσουν; Πονούσες;
Έμοιαζες τόσο γαλήνιος εκεί,
Βυθισμένος στο δικό σου κόσμο.
 
Ήθελα τόσα να σου πω,
Μα σώπαινα. Δειλία ίσως;
Έψαχνα καιρό να βρω να πω
Τις σωστές λέξεις. Μάταια όμως.
Τι να έλεγα; Θα με άκουγες;
Θα σε άφηνε το σκοτάδι σου να με προσέξεις;
Έτσι, έμενα να σε κοιτάζω όπως ήσουν
βυθισμένος στο δικό σου κόσμο.
 
Πόσο με τρόμαζε το σκοτάδι των ματιών σου.
Πόσο λυπόμουν για τις στιγμές που έχασα, μακριά σου.
Μα τι σημασία έχουν όλα τώρα; Εσύ είσαι πια
βυθισμένος στο δικό σου κόσμο…
 
_
γράφει η Μαίρη Κάντα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ “ΑΚΜΗ”. Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη ” Tabula Rasa”. Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!