Select Page

Γέφυρα ανθρωπιάς

Γέφυρα ανθρωπιάς

Της θάλασσας οι σκόπελοι, τα βράχια, οι νησίδες,

άμοιρων ναυαγών ψυχών σωσίβιες ελπίδες…

Πέλαγος, να 'σουν μια αγκαλιά κι ένα φιλί το κύμα,

για να μην πνίγονται παιδιά, μάνες μην κλαιν σε μνήμα.

Ωκεανέ, πώς στένεψες; Πόσο μικρός φαντάζεις…

Σύνορα φράχτες σ' έκλεισαν. Μια φυλακή μού μοιάζεις.

 

Γέφυρα ρίχνω σου, Ανθρωπιά, χέρι βαστώ του πόνου

ποτές μη λείπει η συντροφιά. Βασανισμένων πλήθος,

λεύτερη να 'χετε φωλιά, μακριά από βέλη φθόνου,

να μη σας βρίσκει το κακό. Ζωή σημαίνει: ήθος!

 

 Στεριά μου, αίμα μου και γη, χώμα τού σώματός μου,

μου ξεριζώνουν την καρδιά, δεν είμαι ο εαυτός μου.

Χώρα μου, πέτρα και κορφή, ρίζα μου και εστία,

καμπάνες σου έχεις τις βροντές τού Ξένιου του Δία.

Όσα δεντρά 'χει ο τόπος μου και κλώνους το κορμί μου,

τόσα σπουργίτια πρόσφυγες κουρνιάζουν στην ψυχή μου .

 

Γέφυρα  -  Αγάπη, στέριωσε, για να διαβεί το δάκρυ

και να περάσει αντίπερα, στ΄αντίσκηνο του γέλιου.

Βρεφοκρατούσα Παναγιά θηλάζει απ' άκρη σ' άκρη

τ΄άγια Παιδιά όλης της γης με νάματα Ευαγγελίου.

 

 Πού να 'βρω άστρα τ' ουρανού, πού να 'βρω γαλαξία,

τ’ αποδιωγμένα τ' όνειρα να βρουν και πάλι αξία.

Κατοίκησα ένα σύννεφο, μα μ' έβρεξε ο πόνος

κι ως να στεγνώσω την ψυχή 'πόμεινα πάλι μόνος.

Μια αχτίδα ήλιου πόθησα, μα μου 'καψε τα στήθια,

βούρκωσε λάσπη τ' όνειρο και ψεύτισε, στ' αλήθεια…

 

Αλληλεγγύης γέφυρα, η μόνη μας ελπίδα

να σμίξουν μέσα μας πτυχές, της τραγωδίας πάθος,

στις τρικυμίες τής ζωής ο Άνθρωπος πυξίδα,

θάλασσας, γης και ουρανού το ύψος και το βάθος!

_

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

 

Β΄Πανελλήνιο Βραβείο Ποιητικού Διαγωνισμού "Καίσαρος Δαπόντες" 2016, Δήμου Σκοπέλου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ερωτηματολόγιο 2017

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι!

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!