Γενέθλιος έρωτας

15.01.2018

Το τελευταίο φιλί
στα πόδια του έρωτα που διαβήκαμε αφήνω.
Κάτω απ’ τον τραυματισμένο ουρανό
με την ευτυχία δεμένη στο λαιμό ξεμακραίνω.
Κι όσο θα με προσπερνάς
λύσε την σφαλισμένη σου ψυχή
ζήτα της μια αναβολή
απ’ τη συμφωνημένη σιωπή
το τελευταίο σ’ αγαπώ ν’ ακούσεις.
Κι αν δε φοβάσαι σκύψε και παρ’ το αγκαλιά
ν’ αντέξει στου λυγμού τα δειλινά
αυτό που βάφτισες αγάπη!
Σαν ξαποστάσεις απ’ το φευγιό
και στο δάκρυ του αναπαυθείς
αγνάντι μου αν μπορέσεις να σταθείς
κοίτα εκείνα τα απέθαντα γιασεμιά
που πρόθυμα τα μάτωνα για σένα.
Παρέα μ’ ένα τσιγάρο σέρτικο κι αράθυμο
το νου μου τον ξάστερο τυραννούσα
έρωτας δίπλα σου ν’ ανατείλω!
Εσύ όλο γέλιο κι αρεσιά τον χορευτή παρίστανες
ονειροπαγίδα γελαστή
κυνηγιόσουνα με το φιλί.
Εγώ λάθρα μέρευα τους καιρούς
για να πετάξουμε ψηλά
αλλά εσύ φοβήθηκες
τα ύψη!

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου