Γιατί έτσι

23.10.2017

-Γιατί ο κόσμος έχει μάθει να κινείται με ρυθμούς γρηγορότερους;

-Αφού έτσι μας έμαθαν.

-Γιατί ο κόσμος έχει μάθει να θέτει καθημερινά στόχους, να αγχώνεται για αυτούς;

-Αφού έτσι μας έμαθαν.

-Γιατί έμαθε να ακολουθεί το αέναο, ακίνδυνο, ειδυλλιακό μονοπάτι;

-Μα αφού έτσι μας έμαθαν.

-Γιατί έμαθε τη στοίχιση, την ανάπαυση, προσοχή χωρίς δεύτερη σκέψη; Τη σκέψη σαν φυλακή μη ανακυκλώσιμη; Τη φυλακή σαν λύση;

-Θες δε θες, έτσι μας έμαθαν.

-Δε θέλω και είναι αρκετό. Γιατί καλή η ομοιοκαταληξία, αλλά σαν το ελεύθερο δεν έχει. Καλή η ρουτίνα, αλλά σαν το απροσδόκητο, μην το ψάχνεις, δεν υπάρχει. Γιατί στα 19 θέλω τον κόσμο απλό και αυθόρμητο. Που κουβαλάει την ζωή του και δεν τον σέρνει, που είναι πρωταγωνιστής σε κωμωδία και όχι κομπάρσος σε τραγωδία, που ιδρώνει από ηδονή και όχι από αγωνία. Που δεν ξέρει τι θέλει αλλά υπάρχει κίνητρο (η αναζήτηση του πάθους) έχει αισιοδοξία. Που, που, που… Φαντασία. Να μην υπάρχουν γιατί, καμιά συνταγή.

-Έτσι μπράβο!

_

γράφει η Ζωή Κώτσου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Αθηνά

    Θα θέλα πάρω πολύ να ταξιδέψω μέσα σαυτες τις σελίδες!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Λέτε να το συνεχισω ως διηγημα ;
      Σας ευχαριστω πολυ !!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    “Γιατί έτσι” απλά γράφεις πολύ όμορφα!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ !!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου