Για εκείνη τη ματιά που ζητιάνεψες φεύγοντας
Για εκείνα τα βράδια που έκλαψες σηκώνοντας όλα τα βάρη του κόσμου
Που ένιωσες την προδοσία να κυλάει ως ιδρώτας στο μέτωπό σου
Την αδικία να σε μαστιγώνει
Την υποκρισία να σου αλλάζει βούληση
Την ψευτιά να σε χαιρετά με πείσμα
Για εκείνο το πικρόχολο φιλί που ανταλλάξαμε στη σκέψη μας και φυλάξαμε στις ψυχές μας...

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!