Πού ήσουνα;

19.12.2016

road-par_b

Πού ήσουνα αστέρι μου
Και πήγες εκεί ταξίδι
Κρυφτούλι εσύ μου έπαιζες
Και ήσουνα στολίδι

Σκέψης και μυαλού
Ανθρώπινης ουσίας
Λεβέντικης περήφανης
Δικής σου παρουσίας;

Πού ήσουν χρόνια πολλά
Και έφευγε η ελπίδα
Απόκαμε, κουράστηκε
Να βρει πήγε πατρίδα

Αλλού να τη φροντίσουνε
Άλλοι να της φερθούνε
Αληθινά και τίμια
Να της αποδοθούνε

Τα εύσημα, τα εύγε της
Που αρμόζει και εφαρμόζει
Ψυχή αντρίκια, θαρρετή
Κι όλα αυτά τα εκπληρώνει;

Αετίσια η ψυχή
Ορμή λιονταριού έχει
Ό,τι δίπλα του αυτή
Καλά και το κατέχει

Αφού τη σέβεται πολύ
Την αγαπάει, τη λατρεύει
Τι να ζητά να αποζητά
Και τι πια να γυρεύει;

Ιαχές μα και κραυγές
Σωρηδόν απλώνουν
Στης νυχτιάς τις σιωπές
Αγάπες ξεδιπλώνουν.

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου