Πού ήσουνα;

19.12.2016

road-par_b

Πού ήσουνα αστέρι μου
Και πήγες εκεί ταξίδι
Κρυφτούλι εσύ μου έπαιζες
Και ήσουνα στολίδι

Σκέψης και μυαλού
Ανθρώπινης ουσίας
Λεβέντικης περήφανης
Δικής σου παρουσίας;

Πού ήσουν χρόνια πολλά
Και έφευγε η ελπίδα
Απόκαμε, κουράστηκε
Να βρει πήγε πατρίδα

Αλλού να τη φροντίσουνε
Άλλοι να της φερθούνε
Αληθινά και τίμια
Να της αποδοθούνε

Τα εύσημα, τα εύγε της
Που αρμόζει και εφαρμόζει
Ψυχή αντρίκια, θαρρετή
Κι όλα αυτά τα εκπληρώνει;

Αετίσια η ψυχή
Ορμή λιονταριού έχει
Ό,τι δίπλα του αυτή
Καλά και το κατέχει

Αφού τη σέβεται πολύ
Την αγαπάει, τη λατρεύει
Τι να ζητά να αποζητά
Και τι πια να γυρεύει;

Ιαχές μα και κραυγές
Σωρηδόν απλώνουν
Στης νυχτιάς τις σιωπές
Αγάπες ξεδιπλώνουν.

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου