Γιώργος Χριστοδουλίδης

7.01.2018

Ήμουν δεν ήμουν εφτά χρονών

κι εκείνη η σταφιδιασμένη γριούλα είχε ανοικτή

τη χούφτα.

Της έδωσα το χαρτζιλίκι μου  ̶  ένα σελίνι

κι έτρεξα φοβισμένος μακριά.

Η γριά πέθανε, εγώ μεγάλωσα

ο χρόνος κάτω από το χώμα

καθάρισε τα κόκαλά της

αν δεν ήταν θαμμένη

θα βλέπατε ότι έχουν το ίδιο χρώμα

με το φετινό φεγγάρι του Αυγούστου

όμως αυτό που θέλω να πω

είναι ότι εκείνο το σελίνι

από τότε

καθημερινά μου επιστρέφεται

κι αστράφτει

πιο πολύ απ’ όλα τ’ άλλα νομίσματα

μες στο ταξίδι του.

 

(ΤΟ ΣΕΛΙΝΙ από την ποιητική συλλογή Πληγείσες περιοχές Γυμνές Ιστορίες)

 

Γιώργος Χριστοδουλίδης (γεννήθηκε στη Μόσχα στις 7 Ιανουαρίου, 1968) Κύπριος ποιητής και δημοσιογράφος.

Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές. Για την πρώτη του ποιητική συλλογή «Ένια» (Εκδόσεις Ατέλεια, 1996)  τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Νέου Λογοτέχνη και για τη δεύτερη, «Ονειροτριβείο» (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2001) με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Η τελευταία ποιητική συλλογή του «Πληγείσες περιοχές» μεταφράστηκε στα Γαλλικά και κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Le miel des anges. Έργα του παρουσιάζονται επίσης σε σημαντικές ανθολογίες ποίησης και ποιητικές εκδόσεις. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και δημοσιεύτηκαν σε ελληνόφωνα και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά. Έλαβε επίσης μέρος σε σειρά διεθνών ποιητικών συναντήσεων. Το ποίημά του «Οι θήκες των βιολιών» μελοποιήθηκε και δραματοποιήθηκε στο Παρίσι.

 

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου