Γιώργος Χριστοδουλίδης

7.01.2018

Ήμουν δεν ήμουν εφτά χρονών

κι εκείνη η σταφιδιασμένη γριούλα είχε ανοικτή

τη χούφτα.

Της έδωσα το χαρτζιλίκι μου  ̶  ένα σελίνι

κι έτρεξα φοβισμένος μακριά.

Η γριά πέθανε, εγώ μεγάλωσα

ο χρόνος κάτω από το χώμα

καθάρισε τα κόκαλά της

αν δεν ήταν θαμμένη

θα βλέπατε ότι έχουν το ίδιο χρώμα

με το φετινό φεγγάρι του Αυγούστου

όμως αυτό που θέλω να πω

είναι ότι εκείνο το σελίνι

από τότε

καθημερινά μου επιστρέφεται

κι αστράφτει

πιο πολύ απ’ όλα τ’ άλλα νομίσματα

μες στο ταξίδι του.

 

(ΤΟ ΣΕΛΙΝΙ από την ποιητική συλλογή Πληγείσες περιοχές Γυμνές Ιστορίες)

 

Γιώργος Χριστοδουλίδης (γεννήθηκε στη Μόσχα στις 7 Ιανουαρίου, 1968) Κύπριος ποιητής και δημοσιογράφος.

Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές. Για την πρώτη του ποιητική συλλογή «Ένια» (Εκδόσεις Ατέλεια, 1996)  τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Νέου Λογοτέχνη και για τη δεύτερη, «Ονειροτριβείο» (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2001) με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Η τελευταία ποιητική συλλογή του «Πληγείσες περιοχές» μεταφράστηκε στα Γαλλικά και κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Le miel des anges. Έργα του παρουσιάζονται επίσης σε σημαντικές ανθολογίες ποίησης και ποιητικές εκδόσεις. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και δημοσιεύτηκαν σε ελληνόφωνα και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά. Έλαβε επίσης μέρος σε σειρά διεθνών ποιητικών συναντήσεων. Το ποίημά του «Οι θήκες των βιολιών» μελοποιήθηκε και δραματοποιήθηκε στο Παρίσι.

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου