τοβιβλίο.net

Select Page

Γράμματα στην αθωότητα

Γράμματα στην αθωότητα

Θυμάμαι τα λόγια της γιαγιάς μου, λες και  ήταν χτες… κυδώνι γλυκό του κουταλιού σε πιατάκι γυάλινο, με άρωμα  κανέλα … Η φωνή της ψιθυριστή, μ’ ένα τρέμουλο κι ένα παράξενο θρόισμα μαζί, σαν αεράκι που κατάφερνε να περνά με τρόπο μέσα από ξεχασμένη φυσαρμόνικα. Τα χελιδόνια σε χαμηλά τόξα, όπως τότε κι ο ορίζοντας ακόμη πιο χαμηλά φορτωμένος σύννεφα.

«Ένα μεγάλο παραμύθι είναι η ζήση μας, παραμύθι και πρέπει απ’ την αρχή ως το τέλος καθένας να το διαφεντέψει μόνος του. Δεν γίνεται και δεν έχει αξία αλλιώς. Συνοδοιπόρους μπορεί να ‘χεις πολλούς στο ταξίδι της ζωής, μα  το ταξίδι θα το  κάνεις πάντα για εσένα και ο  φτασμός θα ‘ναι δικός σου, ξεχωριστός και μοναχικός. Ύστερα από εκείνον το φτασμό μου φαίνεται πως σταματούν τα έργα του ανθρώπου κι αρχίζουν τ’ άλλα, τα μεγάλα του Θεού» , έλεγε η Γαρεφαλίτσα και η ματιά της με προσήλωση ιερή έφευγε στ’ άστρα.

[…]

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

4 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Χρυσά τα σύννεφα της Δύσης έρχονται και φεύγουν για να ταξιδεύει μαζί τους και η θύμηση. Ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πόσο όμορφο είναι να βλέπεις τις αναμνήσεις να πλέκονται σαν τον κισσό γύρω από τον κορμό της ψυχής! Εκείνες οι παιδικές αναμνήσεις που λες κι έχουν τα φτερά της πεταλούδας πετούν ανάλαφρα αγγίζοντας απαλά του χρόνου την άρπα … Όσα λεπτά αιωνιότητας κι αν περάσουν δεν θα παύουν να μας κάνουν να νιώθουμε και πάλι παιδιά!
    ΜΠΡΑΒΟ ΖΩΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Μέρες και νύχτες που ταξίδευε η αγάπη με τα βλέμματα, δίχως εισιτήριο, ώρες που ξενυχτούσαν άστρα και φεγγάρια στον φεγγίτη της ψυχής και γράφαμε καινούρια όνειρα στο ημερολόγιο της καρδιάς. Τρυφερά τα λόγια σας. Σας ευχαριστώ.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος