Γράμμα στον γονιό μου…

26.03.2017

Όαση τα χελιδόνια που πετούν μακριά από τη φωλιά τους

μπουκιές τα κύματα, ανάσες ο ουρανός κι ο ήλιος πάντα σιμά τους

 

Ακόμα κι  όταν κρύβεται και στάλες τρέχει το δάκρυ

όαση όταν τα φτερά ανοίγουν κι η ψυχή τα βλέπει

 

Όαση όταν ευλογίες έρχονται από εκείνους που έχουν πετάξει

ελεύθερα να σ αγαπώ και να γυρίζω πίσω, ελεύθερη και η ψυχή μ’ ανάσες να ριζώσει

 

Ματιά να μ’ αποχαιρετάς χαμόγελο να δίνεις

παλιά σοφά λόγια χαράς και δύναμης να αρθρώνεις

 

Ζωή δεν είναι φυλακή δεμένο να μ' έχεις

ζωή είναι ανταμοιβή σ' ό,τι η καρδιά διατάζει

 

Κι εσύ να ‘σαι στο πλάι μου κι εγώ είμαι στο δικό σου

να αγαπάς με σεβασμό ελεύθερη τη ρίζα

 

Να κλείνεις μάτια και να λες ανάσες η ψυχή σου

καλή ζωή σου μάτια μου καλή αντάμωση φως μου

_

γράφει η Ελένη Σιγάλα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Ελένη με άγγιξε βαθιά το ποίημά σου!!! Μπράβο!!!
    Καλή ζωή σου μάτια μου καλή αντάμωση φως μου…

    Απάντηση
    • Ελένη

      Σε Ευχαριστώ Πολύ Ελένη

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου