Δεικτικό και δηκτικό

7.03.2018

 

Να κυνηγάς το ακατόρθωτο.
Όχι. Όχι για να το πετύχεις.
Αλλά για να ζεις στην εκστατική
ένταση του ανέφικτου. Και
άσε τις ταμπέλες για αργότερα.

Να αγαπάς το απίθανο.
Όχι εμμονικά. Όχι αρρωστημένα.
Αλλά με λαχτάρα για τα απρόοπτα
που προσφέρει κάθε ταξίδι. Και
άσε τον κόσμο για αργότερα.

Να κυνηγάς τα όριά σου.
Ανάσα την ανάσα. Για να
επεκτείνεις το φως σου. Για
να περιορίσεις το κακό που
από πάντα κοιμάται μέσα σου.

Να αγαπάς τη ζωή, να λες
απελπισμένα «δεν μπορώ» κι όμως
να προσπαθείς σαν καταραμένη
να επιβιώσεις. Μέρα τη μέρα.
Νύχτα τη νύχτα. Ζωή τη ζωή.

Ψυχή μου, άσε τώρα τις ντροπές
κοίτα σε αυτό το πέρασμα της σιωπής
και κάνε θόρυβο, όχι για να ενοχλήσεις.
Παρά μόνο να μπορείς σαν έρθει η ώρα
να φωνάξεις δίχως ενοχές, «έζησα».

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου