Δεν ρωτήθηκε

Δημοσίευση: 12.09.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Ερωτήθηκε αν θα ζούσε σε άλλη χώρα.
Σε άλλη ήπειρο.
Οι αποστάσεις δεν είναι αντάξιες λόγου.
Ολιγαρκή όνειρα μη νομίσεις
πως είναι μακρινά.
Οι χαρτογράφοι της ζωής μας,
μετρούν με το μοιρογνωμόνιο και μας τοποθετούν στο χάρτη.
Μοιάζει εύκολο να ανοίξεις το χαρτί με τις πινέζες.
Μη νομίσεις το τρύπημα το συνηθίσαμε.
Κατάσαρκα φοράμε τις κρυφές μας, γραμμές δρομολογίων,
νύχτα ανοίγουμε το πουκάμισο να δουν τον κόσμο.
Συνήθως από δίπλα, ακούγονται τραγούδια μελαγχολικά
από κακούς ερμηνευτές.
Όταν φυσάει ένα αγέρι από το βουνό μιλάμε για χώρες
που χωράνε στο αλώνισμα του σιταριού.
Οι αρχές απώλειας του άνθους, για να γίνει ο καρπός.
Το απαλό χάδι του θροίσματος θα μεταφερθεί,
σαν να 'ναι μέλισσες που το μεταφέρουν για γονιμοποίηση.
Το απαλό χάδι της αιωνιότητας δεν ερωτήθηκε
που μπορεί να ζήσει.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου