Ερωτήθηκε αν θα ζούσε σε άλλη χώρα.
Σε άλλη ήπειρο.
Οι αποστάσεις δεν είναι αντάξιες λόγου.
Ολιγαρκή όνειρα μη νομίσεις
πως είναι μακρινά.
Οι χαρτογράφοι της ζωής μας,
μετρούν με το μοιρογνωμόνιο και μας τοποθετούν στο χάρτη.
Μοιάζει εύκολο να ανοίξεις το χαρτί με τις πινέζες.
Μη νομίσεις το τρύπημα το συνηθίσαμε.
Κατάσαρκα φοράμε τις κρυφές μας, γραμμές δρομολογίων,
νύχτα ανοίγουμε το πουκάμισο να δουν τον κόσμο.
Συνήθως από δίπλα, ακούγονται τραγούδια μελαγχολικά
από κακούς ερμηνευτές.
Όταν φυσάει ένα αγέρι από το βουνό μιλάμε για χώρες
που χωράνε στο αλώνισμα του σιταριού.
Οι αρχές απώλειας του άνθους, για να γίνει ο καρπός.
Το απαλό χάδι του θροίσματος θα μεταφερθεί,
σαν να 'ναι μέλισσες που το μεταφέρουν για γονιμοποίηση.
Το απαλό χάδι της αιωνιότητας δεν ερωτήθηκε
που μπορεί να ζήσει.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!