Δεύτερη ζωή δεν έχει

Δημοσίευση: 20.08.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Πνίγονται οι ψυχές στη λίμνη Αχερουσία
δάκρυα παγωμένα τις σκεπάζουν
μαύρο πανί στην κουπαστή τα καλοκαίρια
να τις χαϊδέψουν πού είναι τα χέρια

κουμάντο κάνει μόνο ο βαρκάρης
δεν του ξεφεύγουν λεπτομέρειες
κατάματα να τις κοιτάξουν πού είναι τα μάτια
δεύτερη ζωή δεν έχει, ταξιδεύουν για τα υποχθόνια παλάτια

η βάρκα δε σκουριάζει, είναι γλυκό της λίμνης το νερό
άδεια δωμάτια δεν τα δροσίζει αέρας, τέλειωσε κι αυτός
στα έγκατα της εγκατάλειψης κρυμμένοι οι στεναγμοί
ανταριασμένοι κι οι καημοί

απλώνεται το σκοτάδι στο φως
το φιλί ξεχασμένο, σε μια άκρη ξεφτισμένο
τα χείλη κίτρινα κανείς δεν τα φιλάει
τον πόνο όσο-όσο ο βαρκάρης ξεπουλάει

μόλις τον κρότο ακούει της ζωής
που παραδίνεται στη φύση με την προίκα της
ξαφνιάζεται,αλαφιασμένος τρέχει με το φως τ'αποσπερίτη
τις αμαρτίες να ξεπλύνει στου Αχέροντα την κοίτη.

-

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ελένη Φλεμετάκη

      Εξυμνεί τις ανώτερες δυνάμεις…..να εξευμενίσουμε και λίγο τα πνεύματα!!!!
      Χαίρομαι που το διαβάσατε…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου