Δε θα έρθω

28.10.2017

Αυτή τη φορά δε θα έρθω.

Μη με παρεξηγείς.

Προσπάθησε να καταλάβεις.

Δεν είναι ότι κουράστηκα.

Θα ήθελα να μπορούσα να έρθω

όπως ερχόμουν κάποτε.

Γεμάτη ελπίδα.

Με αυτήν την παιδιάστικη αφέλεια

που πάντα κορόιδευες.

Με την αγκαλιά μου ανοιχτή.

Δεν μπορώ να έρθω έτσι,

γεμάτη σκόνη και σύννεφα.

Ούτε να κουνηθώ δεν μπορώ

με τόσα φορτία στην ψυχή μου.

Καλύτερα να μη με δεις.

Κράτα με όπως με θυμάσαι.

Όπως με γνώρισες.

Και σε παρακαλώ,

αν μπορείς συγχώρησέ με

που αυτή τη φορά δε θα έρθω.

 

_

γράφει η Ζωή Ναούμ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου