τοβιβλίο.net

Select Page

Δε μιλάς

Δε μιλάς

Δεν ξέρω πώς βρέθηκα εδώ. Κι εσύ ποιος είσαι; Σε ρωτάω τόση ώρα και δεν απαντάς.
Ίσως να μην καταλαβαίνεις τη γλώσσα που σου μιλάω. Κοίτα με στα μάτια τότε. Μου αρέσει να μιλάω με τα μάτια.
Ακούς αυτόν τον θόρυβο; Όχι; Μόνο εγώ τον ακούω μου λες. Το ξέρεις πως με τρομάζει και ο παραμικρός θόρυβος πια; Οι ψίθυροι πιο πολύ. Μαχαίρια, που με καρφώνουν πισώπλατα.
Επιτέλους, είπες κάτι. Τι με ρώτησες; Αν πήρα τα φάρμακά μου σήμερα; Τι να σου πω, δεν θυμάμαι. Νομίζω πως κοιμόμουν πάρα πολλές ώρες. Είδα ένα άσχημο όνειρο είπαν κι έτσι αποφάσισαν να αυξήσουν τη δόση. […]

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Επιμέλεια κειμένου

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατός ο μονόλογός σου Άννα μου όπως του πρέπει και όπως ξέρει τόσο όμορφα η πένα σου! Την αγάπη μου και καλό μήνα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος