Διάλογος τέλους

21.01.2018

«Τ’ είναι αυτό;»
«Ποιο αυτό;»
«Που ’χεις καλά
κλειδωμένο;
Μοιάζει σαν “Σ’ ΑΓΑΠΩ”,
σαν στολίδι ακριβό,
Στης καρδιάς το συρτάρι
κρυμμένο…»

«Λάθος κάνεις
Κι ας δουν
Οι ακτίνες οι Χ
των ματιών σου,
Τα όσα μύρια ποθούν
Όνειρα απατηλά
Είν’ κι αυτά
των νυχτών σου!»

«Και να δεις,
Νόμιζα πως
Μυστικά από μένα
δεν έχεις.
Κι όμως να που μπορείς
Τα γιατί και τα πώς
Τι καλά
να κατέχεις…

Πώς θα ζήσω μου λες;
Τι θα κάνω; Μου λες;
Πίστεψα τόσο πολύ
πια σε σένα…
Μα ο Χρόνος κυλά
δυστυχώς προς τα κει
Που τα πάντα πια
είναι χαμένα…»

«Το φοβάμαι πως ναι
Δεν θα μάθεις ποτέ
Μιαν αλήθεια μου
τόσο μεγάλη.
Με μεθά η σιωπή,
Που ’ναι πιο ηχηρή,
Απ’ τα λόγια που εγώ
σ’ είχα μάθει».

Κι έτσι φίλοι καλοί,
Μια ιστορία κι αυτή
Τέλειωσε σαν όλες
τις άλλες με πόνο.
Κρίμα είναι γιατί,
η Αγάπη είχε βρει
Μια φωλιά να κρυφτεί
και να ζήσει ’κει μόνο.

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ο σιωπών δοκεί συναινείν

Ο σιωπών δοκεί συναινείν

Κάτω απ΄τον λησμονημένο ήλιο ηγέτες χτίστες με βράχο φράζουν τη σπηλιά του Αριστοφάνη την φιλάσθενη Ειρήνη να κρατούν φυλακισμένη. Απ΄τη Δαμόκλειο σπάθη, τις τρίχες τ΄αλόγου έκοψαν στα κεφάλια τους τα ασυνείδητα ανηλεώς μην πέσει.   Στον Τρυγαίο οι διπλωμάτες το...

Πλησίασμα

Πλησίασμα

Έχουμε ανάγκη αποδράσεων, είπα. Χρειαζόμαστε συγκεντρώσεις, απάντησες. Οι συγκεντρώσεις τους βρεγμένοι σοβάδες του γεντί κουλέ. Τα χείλη σου στάζουν διαμαρτυρίας αλουργίδα, αμφιβολία που ωρίμασε, μπέσα που τρελά θέλγει, παιχνίδια σπινθηρίσματος που έκρηξη υποβόσκουν....

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου