Διαδρομή

10.07.2017

Απ’ τους κήπους της Αθήνας
ως τα κάστρα της Βεργίνας
με θηκάρι και σταυρό
μια ζωή ψάχνω να βρω.

Στου Φιλίππου την αυλή,
με προσέγγισαν πολλοί,
πονηροί συνδαιτυμόνες
Σλάβοι, Φράγκοι, Μακεδόνες.

Κι άπλωσα δειλά το χέρι,
ορφανό μου περιστέρι,
μα στην έκσταση απάνω
σ’ ένα σύννεφο σε χάνω.

Στων παθών την εβδομάδα
αχ, ξυπόλυτη Ελλάδα,
ήρθαν κι άλλοι μυημένοι,
να σε κάνουν ερωμένη.

Απ’ την Πόλη ως τις Αιγές,
αίμα στάζουν οι πληγές,
αίμα κι η δική σου αλήθεια
που αλαλάζει για βοήθεια.

Πεζοπόρος στους Δελφούς,
ψάχνω φίλους κι αδερφούς,
αφορμές να βρω κι αιτίες
να κηρύξω εκστρατείες.

Με χρησμούς σ’ ένα δισάκι,
βάζω πλώρη για Ιθάκη,
με μια κάλπικη ελπίδα
να ’χει η μοναξιά πατρίδα.

_

γράφει ο Γεώργιος Δ. Μπίμης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου