Δικός σου

13.09.2017

 

Κάθε που σε βρίσκω απομακρύνεσαι
και κάθε που σου φεύγω τρέχεις
σε ένα ανελέητο κυνηγητό
που κανείς μας δεν κερδίζει.

Εδώ με αφήνεις, μάλλον επίτηδες
μα εγώ σκοπό δεν είμαι ικανός να βρω
εδώ, και δεν μου χάρισες ποτέ σου
την πιο ευτυχή ολοκλήρωση της ύπαρξης

ή έστω μια καθαρή αυταπάτη
για αγάπη σφιχτά να την κρατώ
σε αυτό το πέρασμα της σιωπής
σε αυτό το μονοπάτι δίχως ίχνη.

Κοίτα με τώρα σε παρακαλώ
δικός σου είμαι από πάντα
δεμένοι σε μία πτώση εξ αρχής
στα φτερά σου φτερά να βρίσκω.
 
Kοίτα με, την αγκαλιά σου αναζητώ
στο ταξίδι της απλής λύτρωσης
με κανένα πρέπει, παρά μόνο
από ατόφια ανάγκη, καθάρια

κοίτα με πλέον πως διαβαίνω στη ζωή
καράβι δίχως πυξίδα και ναύτες
σε απύθμενα πελάγη ανασφάλειας
με μύθους, μαύρους, από χαρτί.

Εγώ που τόσο ήθελα να πετάξω
και δίχως φόβο ή μαύρη θλίψη
στην αγγελική αγκαλιά σου να βρεθώ
ακόμη σέρνομαι στης Γης την καταχνιά

παγερά αδιαφορώντας με τις όποιες
λίγες ή πολλές πιθανότητες ευτυχίας
σε έναν ανόητο κύκλο πιασμένος
να σε περιμένω από πάντα.

Ταξιάρχη, στη αναπνοή σου κρύφτηκα
τόσο λάθος, τόσο σωστό
μα εσύ αυστηρά να μου χαμογελάς
ποτέ να μην ξεχάσω μήτε το παράσημο
αλλά μήτε και το χρέος.

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου