Δύο ερωτικά ποιήματα

19.12.2016

Το μήνυμα

The telegraph

Days of life… Number unknown… Till the end of cosmos

 

 

Hamlet:
Let us go in together,
And still your fingers on your lips, I pray.
The time is out of joint—O cursèd spite,
That ever I was born to set it right!
Nay, come, let's go together

 Shakespeare

 

Δεν θέριεψε ο ήλιος / Πρώτη μέρα

Δεν σύρθηκε το βλέμμα μια αυγή

Στο πρέπον και μη / να δώσει θέλει πέρας

Σε τόπο / χρόνο / οι άνθρωποι μαζί/

 

Σε στέκια μιας κοπής / Δεύτερη μέρα

Ατάραχη ζωή χωρίς ήχου πνοή /

Και πριν και τώρα / πάντα εδώ /

Κάτι πικρό / Rock πέρασμα / κι άτεγκτο σκληρό/

Γερνούμε εμείς οι νέοι/ μ’ ένα φάκελο κρυφό/

Δεν είναι μέσα κι έξω νικηφόρος ο ψαλμός/

 

Τρίτη μέρα / Τοπίο θολό / κι αγαπημένο /

Μια γυναίκα μόνη / Θρέφει μωρό και θάνατο μαζί/ 

Πνίγεται ο άνδρας /σε μικρή λίμνη από κλάμα/ 

 

Τέταρτη μέρα/σκυλιά παρέα με βατράχια /

Ξεβράζονται σε πεζοδρόμια / περιπατητές μαζί τους εκλιπαρούν/ 

 

Ένα ποτάμι από φως  / Πέμπτη μέρα/ 

Μήνυμα πάνω κι από τον χτύπο της καρδιάς / 

Αστραφτερή στιγμή / με μια μπουκιά/ στο στόμα /

Πιότερο και από την ίδια την ζωή /  Εσύ/

 

Μέρα… δεν θυμάμαι πια τον αριθμό /

Ξεχασμένη από καιρό / ξαναγυρνώ πάλι σε σένα 

‘Όπως ο διψασμένος στην δροσερή πηγή/

Βελούδινη κάθε επαφή / στο στόμα και στα χέρια /

Αφή και πάλι αφή / μοναδική / που ξεγελά θάνατο και ζωή

 

 

 

Πριν ή μετά

 

Ζεστός ιδρώτας λούζει το κορμί μου

Θέλω να χορέψω τον χαμό μου

Ευλογημένη γυναίκα εγώ

 

Βηματίζω αργά

Τρέμω τρέμω τρέμω

Καταλαβαίνω καταλαβαίνω καταλαβαίνω

Ευγνωμονώ ευγνωμονώ ευγνωμονώ

 

Μια νύχτα είμαι πια

Ας πορευτώ μ’ αυτή την γλυκιά λύπη.

 

Δεν θέλω να βοηθηθώ

Ας φτάσω όσο πιο βαθειά μπορώ

Ας φτάσω γρήγορα στον αντίποδα της χαράς

Τώρα καταλαβαίνω και ενώνομαι

 

Τίποτα δεν τελειώνει όσο σε θέλω

 

(Το ποίημα αυτό ανήκει στην αδημοσίευτη συλλογή:

" Η   Έρημη Πόλη")

_

γράφει η Μαρία Πανούτσου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου