Δύο ερωτικά ποιήματα

19.12.2016

Το μήνυμα

The telegraph

Days of life… Number unknown… Till the end of cosmos

 

 

Hamlet:
Let us go in together,
And still your fingers on your lips, I pray.
The time is out of joint—O cursèd spite,
That ever I was born to set it right!
Nay, come, let's go together

 Shakespeare

 

Δεν θέριεψε ο ήλιος / Πρώτη μέρα

Δεν σύρθηκε το βλέμμα μια αυγή

Στο πρέπον και μη / να δώσει θέλει πέρας

Σε τόπο / χρόνο / οι άνθρωποι μαζί/

 

Σε στέκια μιας κοπής / Δεύτερη μέρα

Ατάραχη ζωή χωρίς ήχου πνοή /

Και πριν και τώρα / πάντα εδώ /

Κάτι πικρό / Rock πέρασμα / κι άτεγκτο σκληρό/

Γερνούμε εμείς οι νέοι/ μ’ ένα φάκελο κρυφό/

Δεν είναι μέσα κι έξω νικηφόρος ο ψαλμός/

 

Τρίτη μέρα / Τοπίο θολό / κι αγαπημένο /

Μια γυναίκα μόνη / Θρέφει μωρό και θάνατο μαζί/ 

Πνίγεται ο άνδρας /σε μικρή λίμνη από κλάμα/ 

 

Τέταρτη μέρα/σκυλιά παρέα με βατράχια /

Ξεβράζονται σε πεζοδρόμια / περιπατητές μαζί τους εκλιπαρούν/ 

 

Ένα ποτάμι από φως  / Πέμπτη μέρα/ 

Μήνυμα πάνω κι από τον χτύπο της καρδιάς / 

Αστραφτερή στιγμή / με μια μπουκιά/ στο στόμα /

Πιότερο και από την ίδια την ζωή /  Εσύ/

 

Μέρα… δεν θυμάμαι πια τον αριθμό /

Ξεχασμένη από καιρό / ξαναγυρνώ πάλι σε σένα 

‘Όπως ο διψασμένος στην δροσερή πηγή/

Βελούδινη κάθε επαφή / στο στόμα και στα χέρια /

Αφή και πάλι αφή / μοναδική / που ξεγελά θάνατο και ζωή

 

 

 

Πριν ή μετά

 

Ζεστός ιδρώτας λούζει το κορμί μου

Θέλω να χορέψω τον χαμό μου

Ευλογημένη γυναίκα εγώ

 

Βηματίζω αργά

Τρέμω τρέμω τρέμω

Καταλαβαίνω καταλαβαίνω καταλαβαίνω

Ευγνωμονώ ευγνωμονώ ευγνωμονώ

 

Μια νύχτα είμαι πια

Ας πορευτώ μ’ αυτή την γλυκιά λύπη.

 

Δεν θέλω να βοηθηθώ

Ας φτάσω όσο πιο βαθειά μπορώ

Ας φτάσω γρήγορα στον αντίποδα της χαράς

Τώρα καταλαβαίνω και ενώνομαι

 

Τίποτα δεν τελειώνει όσο σε θέλω

 

(Το ποίημα αυτό ανήκει στην αδημοσίευτη συλλογή:

" Η   Έρημη Πόλη")

_

γράφει η Μαρία Πανούτσου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου