Δύσκολες ώρες

29.09.2017

Το ένα καταρρέει

ενώ το δύο τρέμει

Έχουμε δυσκολίες

στων αριθμών τη σταθερότητα

Φόβοι σεισμών

δείκτη σιγής υψώνουν

σ’ ανήσυχες καμπάνες

Παραλλαγμένοι ρήτορες

τραυλίζουν από άμβωνος

ελλείψει άλλων, ήδη αναλωθέντων

Δράπανου συριγμοί επί μετάλλου

δρασκελίζουν εξόδους ήχων

υπαγορεύουν όρους

Ύψωσαν και μια γέφυρα

σε σχήμα πυραμίδας

Δίνουν και παίρνουν σχόλια

γι’ ασχήμιες κερδοσκόπων

απάτες κι αυταπάτες

Δίνουν και παίρνουν δράσεις

σε δρόμους αβέβαια ανοικτούς

ή δρόμους αδιέξοδους

Ακούω, βλέπω, ξαγρυπνώ

μα το κεφάλι γέρνει

Ρέπω προς αγωνιώδη πρωινή αφύπνιση

Φοβούμαι μην και με ψιθύρους

παρεισφρήσουν "όμως…" χωρίς ζωή

κι είναι  λειψή ξανά η αρχή 

Κατά παρέκκλιση επειγόντως γράφω

κοντά στα γεγονότα

νευρωτικός κι ανώριμος

μόνο με αύρα ανάγκης

Ρότα αναζητώ να ξεμακραίνω

από ύφαλα παρελθόντα




Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή "Ανέτοιμος σε τρικυμία"

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Λένα, σ’ ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου