Είναι μπακάλικο η αγάπη τελικά;

3.01.2017

Δούναι και λαβείν... το ρητό που χαρακτηρίζει ή τουλάχιστον θα έπρεπε να το κάνει, κάθε ανθρώπινη σχέση. Ακούγεται λίγο περίεργα, όμως έτσι ακριβώς είναι και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο δεν είναι ειλικρινής πάνω από όλα με τον εαυτό του.

Σίγουρα δεν παίρνουμε ζυγαριά να ζυγίσουμε τι δώσαμε ή τι πήραμε. Άλλωστε όπως σοφά λέει και η μεγάλη μας Αλκυόνη Παπαδάκη, «η αγάπη δεν είναι μπακάλικο να μετρά ο καθένας τι δίνει και τι λαμβάνει πίσω». Σαφώς πάντα κάποιος θα δίνει περισσότερα επειδή θέλει, επειδή έχει να δώσει, επειδή μπορεί ή επειδή έτσι είναι ως άνθρωπος. Ωστόσο τίθεται ένα μεγάλο θέμα εδώ. Δεν πρέπει να λάβει κι αυτός;

Ναι, δεν το κάνεις για να πάρεις αντάλλαγμα, ούτε καν αναγνώριση αν και μια εκτίμηση τη θέλουμε για να 'μαστε ειλικρινείς. Αλλά φτάνει αυτό; Όταν κι εμείς έχουμε ανάγκες διάφορες  δε λαχταράμε να μας δώσει και να μας τις καλύψει ο άλλος; Αυτό πρέπει να γίνεται βέβαια δίχως να το ζητάμε ή να το απαιτούμε μα δεν είναι εύλογο, ευνόητο και φυσιολογικό;

Ο επίσης μεγάλος μας Μενέλαος Λουντέμης είπε ότι «αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ και τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά». Αυτό έχει μια βάση συναισθηματικής φύσεως αλλά στην πράξη αναρωτιέμαι… Πόσο και για πόσο κάποιος θα προσφέρει και δε θα παίρνει; Γιατί θα πρέπει να συμβιβαστεί με αυτό; Γιατί θα πρέπει να μη με νοιάζει αν καλύπτονται και οι δικές μου ανάγκες όποιας φύσεως κι αν είναι; Είτε σωματικές, είτε ψυχικές, είτε συναισθηματικές ή ό,τι άλλο; Γιατί θα πρέπει να έχω παράπονα στην καλύτερη ή απωθημένα στη χειρότερη των περιπτώσεων, εφόσον εγώ δίνω; Και γιατί θα πρέπει να το πληρώσω αυτό κάποια στιγμή με την υγεία μου είτε ψυχική είτε σωματική, γιατί αυτό θα γίνει σίγουρα!

Βεβαίως δεν είναι επαγγελματικές συμφωνίες οι ανθρώπινες σχέσεις, να έχουν συμβόλαια και όρους. Άτυπα όμως είναι παράλογο να μην υπάρχουν ως δεδομένα κάποια πράγματα. Δεν κάνεις καμία τέτοια συμφωνία με τον άλλο, μα δε θα σταθεί καμία σχέση επιτυχημένη σε θεμέλια που δεν χτίζουν και οι δυο με αμοιβαίο  δούναι και λαβείν.

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

15 Απριλίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι

15 Απριλίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι

- γράφει η Άννα Αργύρη - Οι μορφές χάνονται η μια μέσα στην άλλη, καθώς οι χρωματικοί τόνοι μεταβαίνουν απαλά από τη σκιά στο φως, "σαν τον καπνό που διαλύεται" (Sfumato). Τα περιγράμματα σβήνουν και δημιουργείται το ασαφές. Το αίνιγμα. 15 Απριλίου 1452 γεννιέται ο...

Πληγωμένη Άνοιξη

Πληγωμένη Άνοιξη

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Άνοιξη, ως περίοδος Αναγέννησης και άνθησης, συχνά αποτελεί συνώνυμο της ζωής και της ευτυχίας. Ωστόσο, καμιά γέννα δεν προκύπτει χωρίς ωδίνες και μάλιστα – σε ορισμένες περιπτώσεις- ο πόνος ξεπερνά κατά πολύ και επισκιάζει την ακμή της...

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

- γράφει η Άννα Αργύρη - 1888. Ο Σερά απασχολεί με τον Pointillism τα φιλότεχνα καφενεία στη Rive Gauche του Παρισιού. Ο Σεζάν από την άλλη απομονώνεται δημιουργικά στο Αιξ. Κι ένας νέος με ασκητική μορφή και γεμάτος πάθος αναχωρεί από το Παρίσι για τη Νότια Γαλλία....

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου είναι ένας ευφυής συγγραφέας που δεν αρκείται στο να αφηγηθεί απλώς μια ιστορία. Καταβάλλει πάντα κόπο ως προς την επιλογή και τη δόμηση των χαρακτήρων του, στην επιλογή της γλώσσας και τη διερεύνηση των πολιτικών γεγονότων που συνιστούν τη συνήθη...

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου είναι ένας ευφυής συγγραφέας που δεν αρκείται στο να αφηγηθεί απλώς μια ιστορία. Καταβάλλει πάντα κόπο ως προς την επιλογή και τη δόμηση των χαρακτήρων του, στην επιλογή της γλώσσας και τη διερεύνηση των πολιτικών γεγονότων που συνιστούν τη συνήθη...

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

  Βαγγέλης Χρόνης Κωνσταντίνος Μπούρας ‘Μελλοντική ελευθερία’   «Ο χορευτής αφού λειτούργησε στην σκηνή υπό τον ήχο των στίχων αποχώρησε εξαντλημένος. Είχε καταφέρει να προσθέσει νέες λέξεις όπως δεν τις είχε διανοηθεί ο ποιητής. Γράφει και ο χορευτής...

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου