Εγκαύματα

18.01.2017

Νύχτωσαν τα φώτα. Και η πόλη για σένα νύχτωσε. Τα χέρια μου αστέρια σε κρατούν. Τόσο που φωτίζεις την καρδιά μου καις. Κι εγώ με εγκαύματα ακίνητη στέκω. Στον τοίχο οι σκιές μας χορευτές στη σιωπή που απλώνει η κουρτίνα της θύμησης. Με τα σημάδια σου ντύνομαι. Φόρεμα που σέρνει στο πάτωμα γράμματα σε φακέλους σφραγισμένους. Τα ανείπωτά μου στο χτένι πάνω στα μαλλιά που στον άνεμό σου κυματίζουν. Χάδι που κρατά ο στεναγμός, σαν ακουμπά στο παραθύρι της σκέψης. Να σε ονομάζει μια στιγμή αβάφτιστη, να αποκρίνομαι εγώ σε τούτο το κάλεσμα. Δυο εαυτοί θλιβερά ερωτευμένοι στα μισά τους να σπάνε, στα μισά τους να μην ενώνονται. Θρύψαλα οι λέξεις, στο παλαιό υαλοπωλείο κλειστά τα καμίνια. Νύχτωσαν τα φώτα. Κι η πόλη για σένα νύχτωσε. Τα χέρια μου άδεια να σε κρατάνε κουράστηκαν. Ο ήχος της νύχτας τη φωνή μου να κλέβει. Στον τοίχο η σκιά μου με το σκοτάδι μαλώνει. Μια επανάσταση που φέρνει η ώρα δίχως έναν ήρωα δίχως λάβαρο δίχως ένα εμψυχωτικό στίχο. Σε χάνω σε έναν πόλεμο βραδινό. Με κερδίζω σε έναν πόλεμο αναγκαίο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Πολύ ωραίο Μάχη.

    Απάντηση
  2. Χαρούλα Σμαρνάκη

    “Δυο εαυτοί θλιβερά ερωτευμένοι στα μισά τους να σπάνε, στα μισά τους να μην ενώνονται”…Κάθε πρόταση και μία εικόνα…Υπέροχο, όπως πάντα!

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    “Με κερδιζω σε έναν πόλεμο αναγκαίο”. Εξαιρετικό!!! Η πιο όμορφη μικρή ιστορία που έχω διαβάσει. Μου άρεσε πάρα πολύ, Μάχη.. Μπράβο σου. Καλό βράδυ.

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιωτη

    Μάχη μου απλά συγκλονιστική η ιστορία σου!! Από τις καλύτερες σου φίλη μου!! Καλό ξημέρωμα!!!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Η ποίηση κυλάει μέσα από κάθε λέξη της μικρής σου ιστορίας και γίνεται έρωτας…Μ’ αρέσει ο τρόπος σου Μάχη, χορταίνει η ψυχή μου όταν σε διαβάζω, γεμίζουνε οι αποσκευές της! Ευχαριστώ!!!❤️

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Απλά υπέροχο!!!!! ΜΠΡΑΒΟ- χίλια μπράβο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου