Εγκλωβισμένος ήρωας

8.11.2016

drink_b

Αν και καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι λόγω των αρκετών παθολογικών προβλημάτων που είχε ως επακόλουθο της κατάχρησης αλκοόλ, ο ίδιος δεν φαινόταν να αντιλαμβάνεται καθόλου τη σοβαρότητα της κατάστασής του.
Μη βλέποντας σημεία θέλησης για αγώνα τον προσέγγισα με δεικτικό ύφος, ζητώντας του να αγωνιστεί, να αντιληφθεί επιτέλους πού τον έχει οδηγήσει το αλκοόλ. Ο ίδιος, κοιτώντας με βουρκωμένα μάτια, με ρώτησε για ποιο αγώνα του μιλούσα, για να  συμπληρώσει με τρεμάμενη φωνή: «Έχεις ζήσει τη φρίκη του πολέμου;» Αναφέροντάς μου ότι τον μεγάλο αγώνα τον έδωσε το ’74 στα βουνά του Πενταδάκτυλου. Μόνος του κατάφερε να πάρει 8 Τούρκους στρατιώτες αιχμαλώτους, να υψώσει την ελληνική σημαία σε τούρκικο φυλάκιο. «Έλα κοντά! Κοίτα την ωμοπλάτη μου, άγγιξε αυτό το σημείο. Απο ’δω πέρασε η σφαίρα του εχθρού, η οποία δεν στάθηκε ικανή να με σταματήσει από τον αγώνα για την πατρίδα μου. Τώρα καταλαβαίνεις για τι αγώνα σου μιλώ;» Δάκρυα άρχισαν να κυλάνε από τα μάτια του.
Ένιωσα αμήχανα και ταραγμένα. Δεν ήξερα τι να του απαντήσω. Το μόνο που σκέφτηκα  ήταν ότι ένας σύγχρονος ήρωας που κάποτε έγραψε ιστορία επιζόντα μέσα από μάχες  πολέμων βγαίνοντας νικητής, σήμερα είναι αδύναμος και νικημένος από τη λέξη που ακούει στο όνομα αλκοόλ!

-

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου