Select Page

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια

 

 

 

 

 

 

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, περαστική είμαι. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Εγώ μοναχά μια ψυχή έχω.
Μια ψυχή που θέλει να μεταμορφώνεται σε λέξεις από μελάνι και να αποτυπώνεται γραπτώς σε μια κόλλα χαρτί…
Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, ούτε άνθρωπος, ίσως, καν. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ μπορεί να είμαι άνεμος, βροχή, σύννεφο ή τόξο του ουρανού, που απλά μετουσιώνομαι σε γράμματα και στίξη για να γράψω τη δική μου ιστορία.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Μόνο υπάρχω και αισθάνομαι. Το αίμα μου κοχλάζει, τα σπλάχνα μου δονούνται και γίνονται προτάσεις.
Όχι, δεν είμαι ποιήτρια εγώ. Αρνούμαι να υπόκειμαι σε κανόνες.
Καμία εντυπωσιασμού λέξη δε θα με κάνει να γράψω, αν δεν έχω γελάσει ή κλάψει με αυτό που σημαίνει.
Η ρίμα δε μου λέει τίποτα, αν είναι η φυλακή μου.
Κανένα σημείο στίξης δε θα με κάνει να γράψω, αν δεν έχω νιώσει στο πετσί μου αυτό που αντιπροσωπεύει. Αν δεν έχω εκστασιαστεί από θαυμαστικό,
αν δεν έχω χαθεί σε αποσιωπητικά, αν δεν ξενύχτησα για ένα κόμμα,
αν δεν έχω πεθάνει με μια τελεία.
Εγώ δεν είμαι ποιήτρια και αυτά που παίρνουν μορφή από τα χέρια μου δεν είναι ποιήματα. Σπαράγματα είναι. Αλλαλαγμοί και κραυγές άλλου κόσμου, κομμάτια σάρκας και ψυχής, ερριμμένα σε χαρτιά…
Δεν είμαι ποιήτρια. Σκοτάδι και φως είμαι...

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

3 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    “Δεν είμαι ποιήτρια. Σκοτάδι και φως είμαι..”. Ταυτίζομαι απόλυτα. Σας ευχαριστώ!!

    Απάντηση
  2. Tσαμάνδουρας Γιάννης

    κανένας δεν είναι όνειρο μα γράφει για τα όνειρα. Γράφει με πολύ τρυφερότητα και αγάπη. Δεν είσαι ποιήτρια δεν γράφεις ποιήματα . Γράφεις για την ψυχή με την ψυχή σου . και εμείς ψυχοανεμιζόμαστε τα γραφόμενα σου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος