Εγώ δεν είμαι ποιήτρια

21.02.2017

 

 

 

 

 

 

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, περαστική είμαι. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Εγώ μοναχά μια ψυχή έχω.
Μια ψυχή που θέλει να μεταμορφώνεται σε λέξεις από μελάνι και να αποτυπώνεται γραπτώς σε μια κόλλα χαρτί…
Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, ούτε άνθρωπος, ίσως, καν. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ μπορεί να είμαι άνεμος, βροχή, σύννεφο ή τόξο του ουρανού, που απλά μετουσιώνομαι σε γράμματα και στίξη για να γράψω τη δική μου ιστορία.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Μόνο υπάρχω και αισθάνομαι. Το αίμα μου κοχλάζει, τα σπλάχνα μου δονούνται και γίνονται προτάσεις.
Όχι, δεν είμαι ποιήτρια εγώ. Αρνούμαι να υπόκειμαι σε κανόνες.
Καμία εντυπωσιασμού λέξη δε θα με κάνει να γράψω, αν δεν έχω γελάσει ή κλάψει με αυτό που σημαίνει.
Η ρίμα δε μου λέει τίποτα, αν είναι η φυλακή μου.
Κανένα σημείο στίξης δε θα με κάνει να γράψω, αν δεν έχω νιώσει στο πετσί μου αυτό που αντιπροσωπεύει. Αν δεν έχω εκστασιαστεί από θαυμαστικό,
αν δεν έχω χαθεί σε αποσιωπητικά, αν δεν ξενύχτησα για ένα κόμμα,
αν δεν έχω πεθάνει με μια τελεία.
Εγώ δεν είμαι ποιήτρια και αυτά που παίρνουν μορφή από τα χέρια μου δεν είναι ποιήματα. Σπαράγματα είναι. Αλλαλαγμοί και κραυγές άλλου κόσμου, κομμάτια σάρκας και ψυχής, ερριμμένα σε χαρτιά…
Δεν είμαι ποιήτρια. Σκοτάδι και φως είμαι...

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    “Δεν είμαι ποιήτρια. Σκοτάδι και φως είμαι..”. Ταυτίζομαι απόλυτα. Σας ευχαριστώ!!

    Απάντηση
  2. Tσαμάνδουρας Γιάννης

    κανένας δεν είναι όνειρο μα γράφει για τα όνειρα. Γράφει με πολύ τρυφερότητα και αγάπη. Δεν είσαι ποιήτρια δεν γράφεις ποιήματα . Γράφεις για την ψυχή με την ψυχή σου . και εμείς ψυχοανεμιζόμαστε τα γραφόμενα σου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου