Εγώ δεν είμαι ποιήτρια

21.02.2017

 

 

 

 

 

 

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, περαστική είμαι. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Εγώ μοναχά μια ψυχή έχω.
Μια ψυχή που θέλει να μεταμορφώνεται σε λέξεις από μελάνι και να αποτυπώνεται γραπτώς σε μια κόλλα χαρτί…
Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, ούτε άνθρωπος, ίσως, καν. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ μπορεί να είμαι άνεμος, βροχή, σύννεφο ή τόξο του ουρανού, που απλά μετουσιώνομαι σε γράμματα και στίξη για να γράψω τη δική μου ιστορία.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Μόνο υπάρχω και αισθάνομαι. Το αίμα μου κοχλάζει, τα σπλάχνα μου δονούνται και γίνονται προτάσεις.
Όχι, δεν είμαι ποιήτρια εγώ. Αρνούμαι να υπόκειμαι σε κανόνες.
Καμία εντυπωσιασμού λέξη δε θα με κάνει να γράψω, αν δεν έχω γελάσει ή κλάψει με αυτό που σημαίνει.
Η ρίμα δε μου λέει τίποτα, αν είναι η φυλακή μου.
Κανένα σημείο στίξης δε θα με κάνει να γράψω, αν δεν έχω νιώσει στο πετσί μου αυτό που αντιπροσωπεύει. Αν δεν έχω εκστασιαστεί από θαυμαστικό,
αν δεν έχω χαθεί σε αποσιωπητικά, αν δεν ξενύχτησα για ένα κόμμα,
αν δεν έχω πεθάνει με μια τελεία.
Εγώ δεν είμαι ποιήτρια και αυτά που παίρνουν μορφή από τα χέρια μου δεν είναι ποιήματα. Σπαράγματα είναι. Αλλαλαγμοί και κραυγές άλλου κόσμου, κομμάτια σάρκας και ψυχής, ερριμμένα σε χαρτιά…
Δεν είμαι ποιήτρια. Σκοτάδι και φως είμαι...

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    “Δεν είμαι ποιήτρια. Σκοτάδι και φως είμαι..”. Ταυτίζομαι απόλυτα. Σας ευχαριστώ!!

    Απάντηση
  2. Tσαμάνδουρας Γιάννης

    κανένας δεν είναι όνειρο μα γράφει για τα όνειρα. Γράφει με πολύ τρυφερότητα και αγάπη. Δεν είσαι ποιήτρια δεν γράφεις ποιήματα . Γράφεις για την ψυχή με την ψυχή σου . και εμείς ψυχοανεμιζόμαστε τα γραφόμενα σου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου