Select Page

Εγώ ποτέ…

Εγώ ποτέ…

Εγώ ποτέ δεν σου ‘ταξα αστέρια
ή πεταλούδες ή άσπρα περιστέρια,
μονόκερους κι αισθήματα αιθέρια
Ούτε καν ρομαντικά καλοκαίρια

Μίλησα μόνο για έρημη κι άνυδρη γη
Για θρύψαλα, για δίψα και πόνο πολύ
Για αίσθημα απώλειας, για κρύο χειμώνα
Για σύνδρομο στέρησης, γι’ Αρμαγεδδώνα

Αλλά εσύ παγιδευμένος στο Εγώ σου,
κοιτούσες μόνο τον εαυτό σου
Άκουγες κι έβλεπες ό,τι επιθυμούσες
και στην εικόνα μου το είδωλο σου κυοφορούσες

Τώρα ειν’ αργά πια πίσω να γυρίσεις
Πάνω μου θες το φταίξιμο να ρίξεις
Και μάταια ν’ αποδείξεις προσπαθείς
Ότι στον έρωτας μας, ήμασταν Εμείς

 

_

γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος
          Σκηνοθέτης - Παραγωγός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος