Ειδοποιός διαφορά

3.03.2017

 

 

 

 

 

 

Οι λέξεις
είναι σαν τα αποδημητικά πουλιά
φεύγουν την άνοιξη
μα γυρίζουν πάντα
τις πιο σκοτεινές και απελπισμένες νύχτες του χειμώνα.
Οι άνθρωποι πάλι
φεύγουν
και δεν επιστρέφουν ποτέ.
Μα γιατί να κρατήσεις έναν άνθρωπο
χωρίς τη δική του βούληση;

_

γράφει η Μαρία Ορτουλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαρία μου άρεσε πολύ!! Όχι δεν μπορείς να κρατήσεις έναν άνθρωπο, αν δεν το θέλει. Είναι κι αυτοί όπως τα πουλιά…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου