Ειδοποιός διαφορά

3.03.2017

 

 

 

 

 

 

Οι λέξεις
είναι σαν τα αποδημητικά πουλιά
φεύγουν την άνοιξη
μα γυρίζουν πάντα
τις πιο σκοτεινές και απελπισμένες νύχτες του χειμώνα.
Οι άνθρωποι πάλι
φεύγουν
και δεν επιστρέφουν ποτέ.
Μα γιατί να κρατήσεις έναν άνθρωπο
χωρίς τη δική του βούληση;

_

γράφει η Μαρία Ορτουλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαρία μου άρεσε πολύ!! Όχι δεν μπορείς να κρατήσεις έναν άνθρωπο, αν δεν το θέλει. Είναι κι αυτοί όπως τα πουλιά…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου