Select Page

Εκείνα τα παλιά μας στέκια

Εκείνα τα παλιά μας στέκια

Κι είναι κι εκείνα τα παλιά μας στέκια

που ερωτευμένοι χαράξαμε τα αρχικά μας

στο πόδι ενός από τα ξύλινα τραπέζια τους.

Που τραυματίσαμε μια ψάθινη καρέκλα

από ανία γρατζουνώντας την,

ή κάποια άλλη φορά, το μαξιλάρι της

με κόκκινο κρασί λεκιάσαμε ανεξίτηλα.

 

Κι είναι κι εκείνα τα παλιά μας στέκια

που με τα δάκρυα μιας ήττας, κάποτε

συμβάλλαμε στο τόσο δα

στην υγρασία του χώρου τους

και ξεφυσώντας τον καπνό από το τσιγάρο μας

στην αποπνικτική ατμόσφαιρά τους.

 

Κι είναι κι εκείνα τα παλιά μας στέκια

σαν άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες

που έρχονται,  εικόνες αναλλοίωτες

να σπείρουν φευγαλέα την ψευδαίσθηση

πως τάχατες μπορούμε αν θελήσουμε

να επιστρέψουμε ξανά στην αθωότητα.

_

γράφει η Κατερίνα Επιτροπάκη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Άννα Μάλαμα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Παιδαγωγικά κι έκανα μετεκπαίδευση στην Ειδική Αγωγή. Εργάστηκα ως δασκάλα γενικής και ειδικής Αγωγής σε σχολεία του Έβρου, του Κιλκίς και της Θεσσαλονίκης. Όταν δε δουλεύω με τα παιδιά, μου αρέσει να διαβάζω όμορφα βιβλία. Πού και πού η πένα μου γαργαλάει το χέρι κι αραδιάζω στο χαρτί τις δικές μου ιστορίες.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!