Ελευθερία ή Θάνατος

4.07.2017

Ο δρόμος έτριζε και η δόνηση διαχεόταν κάτω απ' τα πόδια τους. Δεν ενοχλούσε κανέναν, βέβαια. Αντίθετα, ακούγονταν ενθουσιώδη χειροκροτήματα και ανέμιζαν φθηνιάρικα σημαιάκια στα χέρια των παιδιών.

Οι αστυνομικοί βαριεστημένα όριζαν πού θα σταθούν οι εορτάζοντες. Εικονικά περήφανοι, φτωχοί πολίτες, ντυμένοι πιο επίσημα απ' τις άλλες ημέρες, επευφημούσαν τους δικούς τους. Γιαγιάδες στρατιωτών, ερωμένες αξιωματικών και παιδιά των μουσικών της μπάντας, που σκόρπιζε μελωδίες από τρομπόνι, τούμπα και γκρανκάσα.

Τα μαχητικά ζωγράφιζαν σουρρεαλιστικά σχέδια στον μαρτιάτικο ουρανό της πόλης και τα εμβατήρια παιάνιζαν, συντροφιά με τους ήχους απ' τα τανκς και τ' άρβυλα στο τσιμέντο της Πανεπιστημίου.

Είχε σταθεί απέναντι απ' το Οφθαλμιατρείο, γιατί της είχε πει ότι θα ήταν τελευταίος στη σειρά, κατεβαίνοντας προς την Ομόνοια, αριστερά. Του είχε πει ότι θα φοράει γαλάζιο πουκάμισο.

Τον είδε μετά από μήνες, που εκείνος αρνιόταν να την συναντήσει, για να μην απογειωθούν εκστασιασμένοι στο δωμάτιο 421. Ήθελε -λέει- να διεκδικήσει πάλι τη γυναίκα του.

Έστρεψε το όπλο και πυροβόλησε, μόλις πέρασε από μπροστά της. Τα μαχητικά είχαν ξεσηκώσει για άλλη μια φορά τα περιστέρια απ' τις στέγες.

Χάθηκε στο τρομαγμένο πλήθος, χωρίς να δει την μπλε στολή του να γεμίζει αίμα, κάπου πίσω απ' την καρδιά.

_

γράφει η Ηλέκτρα Αλεξάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Themis Kaze

    Στην αρχή θεώρησα πως αυτός που έκανε παρέλαση πέρασε από μπροστά από την αφηγήτρια και την πυροβόλησε. Ωραίο εύρημα να παίξετε με την έλλειψη υποκειμένου, κυρία Αλεξάκη…
    Η αλήθεια των πεπραγμένων όμως αποκαλύπτεται στην τελευταία παράγραφο. Και φυσικά μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο!
    Θαυμάσια προσέγγιση της αβυσσαλέας ψυχολογίας μιας γυναίκας.

    Απάντηση
  2. Nikos Boudouris

    Και ένας άντρας θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο! Να μια ιδέα για μια ακόμη μικρή ιστορία, κυρία Αλεξάκη. Να περιμένουμε;

    Απάντηση
  3. Isabella Fer. Koe.

    Πολύ καλή μικρή ιστορία. Ολοκληρωμένη μέσα σε τόσο λίγες λέξεις. Θα ήθελα όμως τη συνέχεια. Τι ακολούθησε; Μένει ανοιχτό το τέλος. Σε μια άλλη ιστορία χωρίς όριο λέξεων. Θα την συλλάβουν τη δολοφόνο; Που θα ψάξει η αστυνομία; Είναι αστυνομικός το θύμα με τη μπλε στολή; Η γυναίκα του θα μάθει την αλήθεια;

    Απάντηση
  4. Themis Kaze

    Με τίποτα δεν είναι αστυνομικός!! η κυρία Αλεξάκη έχει σκορπίσει αρκετά ίχνη για να τα ακολουθήσει κανείς και να καταλάβει τι είναι αυτός που φοράει τη μπλε στολή…: “Τα μαχητικά ζωγράφιζαν σουρρεαλιστικά σχέδια στον μαρτιάτικο ουρανό της πόλης” , “για να μην απογειωθούν”, ” Τα μαχητικά είχαν ξεσηκώσει για άλλη μια φορά τα περιστέρια απ’ τις στέγες”.
    Πάντως θα συμφωνήσω μαζί σας, κυρία Isabella. ΘΕΛΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
    πως θα κινηθεί η αστυνομία, ειδικά???

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Καλημέρα, να που γίνεται τελικά και οι λίγες λέξεις (όταν είναι περιεκτικός ο λόγος) λένε πολλά… Θα συμφωνήσω όμως με τους προλαλήσαντες στο ότι θα μου άρεσε πολύ να διαβάσω και την συνέχεια!!!

    Απάντηση
  6. Bast Atma

    Υπέροχα λιτό, εξαίσια ανατρεπτικό μέχρι την τελευταία φράση. Λάτρεψα…
    Η συνέχεια θα μπορούσε να ήταν απλή. Για παράδειγμα: “Κανείς από τους γείτονες δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί η “Μελίνα του 6ου”, εκείνα τα Χριστούγεννα, στόλισε την μεγάλη αροκάρια του ακάλυπτου με το ίδιο το κορμί της”

    Απάντηση
  7. elektra.alexaki

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα θετικότατα σχόλια σας. Θα προσπαθήσω να το συνεχίσω και να μην αφήσω ανοιχτό το τέλος. Ή ίσως να το συνεχίσω ως μικρές ιστορίες και κάθε φορά το τέλος να είναι πιο ανοιχτό ακόμη, ως την τελευταία μικρή ιστορία…
    Ευχαριστώ και πάλι για την αλληλεπίδραση!

    Απάντηση
  8. Αλεξανδρος Παναγιωτοπουλος

    Πολυ ωραιο,ακριβως γιατι είναι περιεκτικό και δεν κουραζει ομως θελω την συνεχεια!!!!

    Απάντηση
  9. Vicky P

    Κι εμένα με μπέρδεψε ποιος σκότωσε ποιον…αλλά μου άρεσε πολύ το ανατρεπτικό τέλος και η αποκάλυψη του δολοφόνου. Electra, keep up the good work!

    Απάντηση
  10. Clandestine Light

    Συναρπαστική η μικρή ιστορία της κυρίας Αλεξάκη! Μας αιχμαλώτισε. Ανυπομονώ για τη συνέχεια…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου