Το πλήθος που με περιβάλλει
Τοίχος απροσπέλαστος
Φωνάζω «βοήθεια»
Η κραυγή χάνεται μέσα στο βουητό
Οι συνομιλίες με στοιχειώνουν
Κινήσεις επιθετικές, βλέμματα εχθρικά
Το κορμί μου ζαρώνει φοβισμένο
Μαζεύω τα χέρια στο στήθος
Άμυνα;
Με στριμώχνουν τα συναισθήματα
Διαμελίζονται απ΄την άβυσσο μέσα μου
Η καρδιά βαλτώνει στο στέρνο
Λυγμοί αναδύονται σιγά σιγά
Επίθεση;
«Να προσέχεις τους ελεύθερους σκοπευτές», είπες
Μα δεν το βλέπεις πως είμαι πιο τρομακτική;
Το πλήθος παραμερίζει άτακτα
Οπισθοχώρηση;
Ο δρόμος ανοίγει
Το βήμα οπλίζεται
Βουτάω στο κενό
Ελευθερία;

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!