Εναντίον του ρατσισμού – Against racism

3.08.2018

Ρατσισμός…
μια λέξη που πονά
και που έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά,
σαν μία ασθένεια μας τρώει τα σωθικά,
ένα μίασμα του ανθρώπου εσωτερικά.

αυλακωμένος από νύχια που γαντζωθήκαν πάνω της
με τόση λύσσα να μην τη ρίξουν άσκοπα,
βαφτισμένος σε αίμα άγριο
που δε βολεύεται σε φλέβα υποταγής λες και σταλμένη να σου πει,
να μην αφήσεις πέταγμα να μην το προσπαθήσεις
και γέλιο αδαπάνητο ταξιδέυοντας από άκρη σε άκρη.

και σαν λύκαινα που πεινάει πολύ
και ψάχνει σαν τρελή σάρκες αθώες να κατασπαράξει,
άθροα με μιά πνοή στο αίμα να βουτηχτεί
και με μια τρελή λαλιά
ο αδύναμος θα αμαυρωθεί.

και όμως όποιος δεν φοβούται το άδικο με μία φωνή θα
αντισταθεί και θα νικήσει τους φόβους και τα πρέπει,
με μια φωνή όλου του κόσμου οι ζωντανοί θα 
κραυγάσουν ενωμένοι… Όλοι είμαστε...

AGAINST RACISM...

ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ.

 

ΜΑΙΟΣ 2018 - 9η Θέση στον 4 Διαγωνισμό ποιήσεως του Bonsaistories

_

γράφει η Μαρία Καφφέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου