Ενδοσχολική βία

8.10.2017

 

Ένα από τα πιο πολύκροτα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας είναι αυτό της ενδοσχολικής βίας, το οποίο λόγω της έξαρσης που εμφανίζει τα τελευταία χρόνια, πλήττει τις σχολικές κοινότητες. Οι άνθρωποι γνωρίζουν την βία πολύ νωρίς, από τα μαθητικά τους χρόνια ακόμα σε λεκτική, ψυχολογική ή σωματική μορφή. Η ανεπαρκής προσέγγιση του θέματος από την οικογένεια, η δυσλειτουργία των φορέων αγωγής, η αλόγιστη ένταξη των Μ.Μ.Ε. στην καθημερινότητα του ατόμου και η οικονομική και πολιτισμική κρίση, οδήγησαν ραγδαία στην βία που πλέον τείνει να θεωρείται λανθασμένα μια κοινωνική αναγκαιότητα.

Η βία ως απότοκο μιας συθέμελα κλονισμένης κοινωνίας, αφορά πλέον και την μικρο-κοινωνία του σχολικού περιβάλλοντος. Κάποιοι μαθητές αναλαμβάνουν ρόλους θύτη ή θύματος, ενώ κάποιοι άλλοι αυτόν του παρατηρητή πολλαπλασιάζοντας την βιαιότητα αρκετές φορές με την ανοχή ή την αδιαφορία των ανωτέρων τους. Οι διδάσκοντες τίθενται προ των ευθυνών τους, όταν πλέον το ζήτημα έχει ξεφύγει από τα όρια και είναι αργά να διευθετηθεί. Τα παιδιά σε τρυφερή ηλικία, όταν ακόμη δεν έχουν διαμορφωθεί ως χαρακτήρες και αγνοούν ή μπερδεύουν τις έννοιες του καλού και του κακού, είναι ευάλωτα και μπορούν να δεχτούν χωρίς να προβάλλουν αντίσταση βιαιοπραγίες, χλευασμούς και εκφοβισμό.

Η οικογένεια ως επί το πλείστον φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη για την ανατροφή ενός παιδιού και οφείλει να γαλουχήσει το παιδί με τις πρέπουσες αξίες και τα ορθά ιδανικά. Η αμέλεια των γονέων ή ακόμα χειρότερα η άσκηση βίας μεταξύ τους μπορεί να επιφέρει πνευματική και ψυχολογική δυσκαμψία στο παιδί με αποτέλεσμα την ανάδειξη ανάρμοστων πράξεων στη συνέχεια κι από το ίδιο.

Τις ανησυχητικές διαστάσεις του φαινομένου εντείνουν τα Μ.Μ.Ε., τα οποία μέσω της προβολής αντικοινωνικών προτύπων, θηρεύοντας την υψηλή τηλεθέαση και αδιαφορώντας για ηθικές αξίες, καταλύουν την κοινωνική πρόοδο και επιδεικνύουν τα παράλογα ως συνετά διαστρεβλώνοντας έτσι την ανώριμη ακόμα συνείδηση ενός παιδιού.

Η ενδοσχολική βία δεν θα μπορούσε να εξαλειφθεί παρά μόνο με την άρρηκτη συνεργασία και την αποδοτικότητα των άμεσων φορέων αγωγής και κοινωνικοποίησης. Το σχολείο ως "δεύτερο σπίτι" για ένα παιδί είναι ο χώρος που περνάει αρκετές ώρες κάθε μέρα και αναπτύσσει δραστηριότητες και διαπροσωπικές σχέσεις. Μέσω του διαλόγου και της επιμορφωτικής καλλιέργειας, το παιδί θα διαπλαστεί μέσα σε μια μικρογραφία δημοκρατικής κοινωνίας, ώστε να βρεθεί αργότερα ως ενήλικας στην ευρύτερη κοινωνία και να ανταπεξέλθει αναλόγως.

Το οικογενειακό περιβάλλον θέτοντας το πρόσφορο έδαφος που απαιτείται και μέσω της αγάπης, της κατανόησης και του διαθέσιμου χρόνου μπορεί να καταστεί ο καταλύτης για την αποθάρρυνση της παιδικής επιθετικότητας, ενώ τα Μ.Μ.Ε. με την υπεύθυνη λειτουργία τους που θα βασίζεται σε μια αδιάσειστη ιδεολογία απαλλαγμένη από συμφέροντα, δύνανται να συμβάλλουν στην ομαλή νοητική ανάπτυξη του παιδιού.

Η καταστολή των εξεζητημένων και άκρως σοβαρών πράξεων βίας των μαθητών μπορεί να διευθετηθεί από κατάλληλα εκπαιδευμένα άτομα (π.χ. ψυχολόγοι, ψυχίατροι, σχολικοί σύμβουλοι, κοινωνιολόγοι κλπ.), τα οποία θα είναι σε διαθεσιμότητα να επιλύσουν ανά πάσα στιγμή τέτοιου είδους προβλήματα. Μια ακραία μορφή συνετισμού αποτελούν τα σωφρονιστικά ιδρύματα, τα οποία προσπαθούν να ηθικοποιήσουν και να ευαισθητοποιήσουν ένα επιθετικό άτομο ώστε να επανενταχθεί ομαλά στην κοινωνία και να μην επαναλάβει ανεπίτρεπτες δράσεις.

Η ενδοσχολική βία είναι ένα μείζον πρόβλημα του παρόντος που μας αφορά όλους. Ας μην αποστρέψουμε το βλέμμα μας με την πρόφαση πως δεν είναι δικό μας πρόβλημα! Πολλοί από 'μάς έχουμε γίνει μάρτυρες αυτού του πληκτικού φαινομένου, αν όχι θύματα ή θύτες!

Η ελλιπής παιδεία και η μονομέρεια του πνεύματος πρέπει να απαλειφθούν όσο το δυνατόν πιο σύντομα, ώστε κανένας μαθητής να μην βρεθεί έρμαιο σε βιαιοπραγίες και να μην δεχτεί ποτέ οποιαδήποτε πράξη που θα υπονομεύει την προσωπικότητα του! Μέσω μιας ολοκληρωμένης παιδείας θα "γεννηθεί" ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος! Μέσω ενός ολοκληρωμένου ανθρώπου θα συνεχίζει να "γεννιέται" παιδεία!

 

_

γράφει η Κατερίνα Μεταξοπούλου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου