Εντελέχεια

Δημοσίευση: 5.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Αριστοτέλη, του βίου σου τέλος

της σκέψης το άπειρο…

Μακεδόνας Έλληνας γεννήθηκες, αέναη ύλη και φως

στο λυκαυγές των Σταγείρων.

Μακεδνόν του στοχασμού σου το δόρυ

διαπερνά απορίες και πληροί

με Αλήθειας σπέρμα τη μήτρα του κόσμου.

 

Εντελέχεια, ο λόγος σου.

Ιδού, η αρχή και το τέλος των όντων.

Και εγένετο το χώμα σπονδή, η πέτρα ναός

και το μέταλλο Λευτεριάς περιδέραιο.

Και εγένετο ο φθόγγος σου ωδή

και η γλώσσα των Ελλήνων περαίωση κάθαρσης.

Και εγένετο ο θάνατος τάφου σποδός

και η μνήμη ομόρφυνε με του έρωτα φίλημα.

 

Του Αλεξάνδρου διδάσκαλε, φωτοδότης εσύ,

οικιστής των ψυχών των ανθρώπων,

στα στερνά της  ζωής εδιώχθης

από ύβρη αγνωμόνων 

και φθόνου σκοτάδι.

Από την πατρική Χαλκιδική

έως τη μητρική Χαλκίδα

της Ηθικής σου οι ψηφίδες 

της Αρετής εντελέχεια

συνθέτουν στου νου μας το μάρμαρο.

 

Εντελέχεια, ο ύμνος σου.

Ιδού, η αρχή και το τέλος των όντων.

Και εγένοντο οι πόλεις κυψέλες χαμόγελου.

Και εγένοντο οι λέξεις ανδριάντων επίγραμμα.

Και εγένοντο οι ψυχές μας αθανασίας ικέτιδες.

_

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

Γ' Βραβείο Ε.Λ.Β.Ε. 2016

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Εξαιρετικό το ποίημά σας!Συγχαρητήρια για την διάκριση!Καλή χρονιά με υγεία και δημιουργικότητα!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ πολύ . ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.

      Απάντηση
  2. Άννα Μάλαμα

    Εξαιρετικός ο λόγος σας!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ πολύ , με τιμά το σχόλιό σας . Να είστε καλά . ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου