Εξιτήριο

Δημοσίευση: 26.11.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

gratitude-1350037__340

Από τις μέρες που έζησα,

πιο πολύ αγαπώ αυτήν

που δεν ξύπνησε ακόμα.

Συνέχεια εκείνη μαστορεύω.

Οι άλλες χάλασαν

από τις πολλές διορθώσεις.

 

Θέλω να χαράξω τα λόγια μου μέσα της

με την πείνα του φυλακισμένου να μετρήσει

στη μουτζούρα του τοίχου

το αύριο της εκκίνησης,

τη γέννηση της πιο αληθούς συγκίνησης

στο πρώτο κλάμα.

 

Να με επαναφέρει ξανά.

Πιο σπαρακτικά θα φωνάξω αυτή τη φορά,

το σκοτάδι να τρομάξω.

 

Η μόνη των ζωντανών εκδίκηση

απέναντι στους τοίχους

που μας μαραίνουν τα λουλούδια

είναι η πνοή μας.

Με αυτή ντύνομαι

και βρυχώμαι.

 

Θέλω να γίνω ο σπόρος μου.

Πυρσός βρεγμένος στα χνώτα της ορμής

του επερχόμενου αγέρα.

Θα γδάρουν τα φτερά μου το νερό

και θα βουτήξω μέσα στης θάλασσας το ποίημα

να σηκώσω το νερό μας στον αιθέρα.

 

Μια λάβα φωτιάς σφαγμένη στο αίμα της

να κάψει το σκοτάδι,

η φωνή μου.

 

Θέλω να είμαι ένα κερί

αδάμαστο στο χνάρι του θεριστή.

Θα γεννιέμαι ξανά μέσα στα χείλη σου.

Τσόφλι το κορμί σου.

Θα κρύβομαι εκεί σε λίγα φθαρμένα χάδια

από παρακάλια θυμωμένου.

 

 

Εντός μου η Αυγή. Εντός σου η Ζωή.

Το ξεκίνημα της καινούριας μέρας,

δικό μας.

Σήμερα!

_

γράφει ο Τάσος Μιχαηλίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Όλα άρχισαν από την μνήμη, εκεί όπου εσύ κατοικείς, και δεν κοιτάω πιά τις φωτογραφίες σου, τις έχω θάψει πρώτα μέσα μου, το μόνο αποδεικτικό στοιχείο πως κάποτε υπήρξες. Σκυφτός μου γράφω αυτό το γράμμα, σκυφτός θα πει, ελάχιστος χώρος να καταλαμβάνει το σώμα, αυτό...

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Οι μέρες της νιότης μας

Οι μέρες της νιότης μας

Αποκαΐδια στην ποδιά του Χρόνου  οι μέρες της νιότης μας  σκόρπισαν στο πρώτο τίναγμα.  Διαβατάρικα πουλιά που έχασαν την άνοιξη  απ’ του χειμώνα τις κορφές αγναντεύουν  ηλιόλουστα σκιρτήματα αλλοτινών ερώτων.  Παραδομένες στις ρυτίδες του καιρού  άλλες στεριές και...

Οι μέρες της νιότης μας

Άνθρωπος

Κι άλλοι πέρασαν τα τείχη, Άλλοι με δάφνες, Άλλοι με βάγια και άλλοι γκρεμίζοντας τα. Και εμείς παραμέναμε δίπλα τους εκεί  και τους δοξάζαμε. Τι και αν οι ύμνοι δεν γραφόταν για αυτούς. Τι και αν υμνούνταν φωναχτά για εμάς. Για εκείνους που ακολουθούμε πιστά,  Για...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου