Εξιτήριο

26.11.2016

gratitude-1350037__340

Από τις μέρες που έζησα,

πιο πολύ αγαπώ αυτήν

που δεν ξύπνησε ακόμα.

Συνέχεια εκείνη μαστορεύω.

Οι άλλες χάλασαν

από τις πολλές διορθώσεις.

 

Θέλω να χαράξω τα λόγια μου μέσα της

με την πείνα του φυλακισμένου να μετρήσει

στη μουτζούρα του τοίχου

το αύριο της εκκίνησης,

τη γέννηση της πιο αληθούς συγκίνησης

στο πρώτο κλάμα.

 

Να με επαναφέρει ξανά.

Πιο σπαρακτικά θα φωνάξω αυτή τη φορά,

το σκοτάδι να τρομάξω.

 

Η μόνη των ζωντανών εκδίκηση

απέναντι στους τοίχους

που μας μαραίνουν τα λουλούδια

είναι η πνοή μας.

Με αυτή ντύνομαι

και βρυχώμαι.

 

Θέλω να γίνω ο σπόρος μου.

Πυρσός βρεγμένος στα χνώτα της ορμής

του επερχόμενου αγέρα.

Θα γδάρουν τα φτερά μου το νερό

και θα βουτήξω μέσα στης θάλασσας το ποίημα

να σηκώσω το νερό μας στον αιθέρα.

 

Μια λάβα φωτιάς σφαγμένη στο αίμα της

να κάψει το σκοτάδι,

η φωνή μου.

 

Θέλω να είμαι ένα κερί

αδάμαστο στο χνάρι του θεριστή.

Θα γεννιέμαι ξανά μέσα στα χείλη σου.

Τσόφλι το κορμί σου.

Θα κρύβομαι εκεί σε λίγα φθαρμένα χάδια

από παρακάλια θυμωμένου.

 

 

Εντός μου η Αυγή. Εντός σου η Ζωή.

Το ξεκίνημα της καινούριας μέρας,

δικό μας.

Σήμερα!

_

γράφει ο Τάσος Μιχαηλίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου