Επάγγελμα γυναίκα

12.12.2016

robot_woman_b

Η Λενιώ είχε τον ίδιο χαρακτήρα με τη μητέρα της. Στην παιδική της ηλικία, σεμνή και ντροπαλή, κρυβόταν πίσω απ’ τα φουστάνια της μάνας της. Στο σχολείο τυπική και μελετηρή. Φίλους δεν είχε, ούτε σχέσεις είχε συνάψει. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός ήταν το μόνο που δεν την απασχολούσε. Τεμπέλα, όμως, δεν ήταν κι αποφάσισε να δουλέψει σ’ ένα φούρνο της γειτονιάς. Όλα πήγαιναν καλά. Άρχισε να επικοινωνεί με τον κόσμο κι η ντροπή που ένιωθε, ανήκε πια στο παρελθόν. Οι γονείς της πιο περήφανοι από ποτέ μ’ αυτήν της την αλλαγή. Η ίδια, πιο κοινωνική και λαλίστατη από ποτέ, ανακάλυψε και το επάγγελμα που της ταίριαζε. Μπορεί μικρή να κρυβόταν πίσω από τα φουστάνια της μαμάς, τώρα όμως, επέλεξε να σηκώνει τα δικά της και να φιλοξενεί τον ανδρικό πληθυσμό. Προς έκπληξη όλων, η Λενιώ διέπρεψε στο επάγγελμά της κι απέκτησε το δικό της οίκο, διευθύνοντάς τον με μεγάλη επιτυχία. Οι γονείς της, πιο ντροπιασμένοι από ποτέ, δεν ήθελαν ούτε να τη δουν. Ένας απ’ τους καλύτερους πελάτες της, τη συμπαθούσε ιδιαίτερα. Έμοιαζε με κείνη, της είχε πει, και δεν έκανε λάθος. Κάπως έτσι, λοιπόν, πληροφορήθηκε το μέχρι τότε άγνωστο επάγγελμα της μητέρας της.

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

Νόστος

Νόστος

Η Λουκρητία αγουροξυπνημένη και πατώντας στις μύτες των ποδιών της για να μην ταράξει τον Γιάννη, προχωρά προς προς τον γωνιακό μπουφέ του δωματίου, στο σεντούκι με τις αναμνήσεις. Ανοίγει το κάτω συρτάρι και κρατά στα χέρια της μια πολύτιμη φωτογραφία, αδιάψευστο...

Το μήνυμα ελήφθη

Το μήνυμα ελήφθη

Μάταια έψαχνε να βρει τον ταχυδρόμο να τον ρωτήσει. Δεν ήταν πουθενά, ώσπου πληροφορήθηκε ότι άλλαξε γειτονιά. Μετά εξαφανίστηκε. Αγνοούμενος. Τα ίχνη του χάθηκαν για πάντα. Ίσως να γνώριζε κάτι το λευκό περιστέρι. Όταν το αντάμωσε μόνο λευκό δεν ήταν. Μαύρα τα είχε...

Η διάσταση

Η διάσταση

«Έχω μια βιβλιοθήκη» της είπα. «Αξίζει να τη δεις».  «Έλα τώρα»! απάντησε και πήρε εκείνο το ύφος το ενοχλημένο, όταν πιέζεται για κάτι που δε θέλει. «Πιστεύεις πως μπορώ να χάνω το χρόνο μου με βιβλία; Δεν με ενδιαφέρουν. Κάτι άλλο πρέπει να βρω, να περνάω τις...

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Ο Παύλος δεν ήταν ξεκούραστος. Άφησε το βλέμμα του να περιπλανηθεί για λίγο στις αφίσες του φοιτητικού του διαμερίσματος και στο ομοίωμα ανθρώπινου σκελετού που στόλιζε το γραφείο του και στη σκέψη του άφηνε τον εαυτό να τον φαντάζεται να καθαρίζει τη βρωμιά που...

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Βάσω ό, τι πιο παράξενο και ανατρεπτικό έχεις ποτέ γράψει αν και κατά κανόναι ”κατα μάνα κατα κυρη κατα γιο και θυγατέρα”

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Όλες οι παροιμίες είναι αληθινές. Καλή σου μέρα Λένα μου και σε ευχαριστώ πολύ!!!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιωτη

    Κάθε ιστορία σου και ένα ψυχογραφημα Βασω!! Μπράβο σου εξαιρετικό!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ πολύ Άννα μου για τα καλά σου λόγια κάθε φορά. Να είσαι πάντα καλά.

      Απάντηση
  3. Στέλλα Κουρμούλη

    Ανατρεπτικό, πράγματι! Όπως πρέπει να είναι μια “μικρή” ιστορία! Μα τόσο μεγάλη… Δυνατό κείμενο! Συγχαρητήρια, Βάσω!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Καλή σου μέρα Στέλλα. Πράγματι, αυτή η ανατροπή είναι στο τέλος που ξεσηκώνει. Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  4. sofia25164

    Είναι τα γονίδια που μας ακολουθούν πάντα; Απίστευτα ανατρεπτική η πένα σου Βάσω μου, μπράβο!!!

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Όσο και να θέλουμε να ξεφύγουμε από το πεπρωμένο … το συναντάμε μπροστά μας. Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ για το όμορφο σχόλιό σου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου