Επίσημη πρώτη

12.01.2017

Η πρόβα τζενεράλε πήγε περίφημα. Η ερμηνεία της, γι’ άλλη μια φορά, ήταν αξεπέραστη. Το κοινό είχε μείνει άφωνο. Αυτό ήταν το ζητούμενο, άλλωστε. Ένα σαστισμένο κοινό. Κάποιοι, πεσμένοι στα γόνατα, την κοιτούσαν με τα μάτια ορθάνοιχτα. Άλλοι έκλαιγαν μ’ αναφιλητά και δεν μπορούσαν να συνέλθουν. Συγκλονισμένοι. Ανατριχιασμένοι. Ζαλισμένοι… Το βέβαιο ήταν πως είχε καταφέρει ν’ αγγίξει την ψυχή τους. Τόσο βαθιά που δεν το πίστευε κι η ίδια. Σίγουρη για τον εαυτό της, υποκλινόταν ξανά και ξανά μ’ ένα χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη. Μα ήταν τόσο σπουδαία τελικά; Τώρα πια, δεν είχε καμιά αμφιβολία. Ήταν –και θα παρέμενε για χρόνια– η μόνη που δε θ’ άφηνε κανέναν ασυγκίνητο. Η κορυφαία! Η ανατρεπτική! Η πάντοτε επίκαιρη! Η διαχρονική! Η τρομερή! Η προσφορά της καταλυτική. Το έργο της θα έμενε στην ιστορία με έντονα γράμματα· κεφαλαία! Αδημονούσε για την πρεμιέρα που πλησίαζε. Η επιτυχία ήταν ήδη εξασφαλισμένη. Η ματαιόδοξη φύση της περίμενε με αγωνία τη στιγμή που θ’ άκουγε τη φοβερή, πρώτη είδηση: «Η Σειρήνα Πολέμου Είναι Η Πρωταγωνίστρια Στο Θέατρο Του Παραλόγου». Άλλωστε, αυτό ήταν το ζητούμενο. Η πρώτη είδηση. Κι ένα συντετριμμένο κοινό. Ένας κατεστραμμένος, αφανισμένος κόσμος...

_

γράφει η Στέλλα Κουρμούλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η αμοιβή

Η αμοιβή

Η βαριά συρόμενη πόρτα του καθιστικού άνοιξε και η μεσόκοπη γυναίκα γλίστρησε μέσα κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό πακέτο. Χυμένος στην πολυθρόνα στο βάθος, με την πελώρια βιβλιοθήκη στο πλάι του, ο γέρος αγνάντευε απ’ το παράθυρο τον κήπο καθώς ο ήλιος βασίλευε. Το...

Της γριάς τα κοτόπουλα

Της γριάς τα κοτόπουλα

Την γριά δεν θυμάμαι να την είχα συναντήσει ποτέ. Όμως, χωρίς να την ξέρω, την σκέφτομαι πάντα, αναπολώντας, ιδίως όταν περνώ απόγευμα έξω από το μαγαζί της, στην παραλιακή Νέας Κίου – Ναυπλίου. Για την ακρίβεια εκεί που ήταν πριν καμιά εικοσαετία το μαγαζί της, που...

Μέσα στη νύχτα

Μέσα στη νύχτα

Μέσα στη νύχτα ακούστηκε μια κραυγή. Έσκισε τη σιωπή σαν κοφτερό μαχαίρι. Δάκρυα κυλήσανε στα μάγουλα δροσίζοντας τη λύπη της. Μια κουκουβάγια με μάτια ορθάνοιχτα στεκόταν έξω από το παράθυρό της. Τόσα βράδια πιστή στο ραντεβού της. Εμφανιζόταν ακριβώς στις τρεις το...

7 σχόλια

7 Σχόλια

    • Στέλλα Κουρμούλη

      Ευχαριστώ θερμά, αγαπητή Άννα!!!

      Απάντηση
  1. Στέλλα Κουρμούλη

    Ευχαριστώ από καρδιάς την Ελένη – Χριστίνα για την εξαιρετική επιμέλεια και όλη τη συντακτική ομάδα/υπέροχη παρέα για τη φιλοξενία των κειμένων μου!

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Συγκλονιστικό!!! Μπράβο σας…και η ανατροπή…δεν έχω λόγια. Και πάλι μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Στέλλα Κουρμούλη

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, αγαπητή Σοφία! (Ο ήχος της σειρήνας πολέμου απέναντι απ’ το σπίτι μου με παγώνει κάθε φορά που την ενεργοποιούν δοκιμαστικά… ακόμα!)

      Απάντηση
      • Efi Pang

        Μπράβο Στέλλα!!! Πολύ καθηλωτικο και ανατρεπτικό!!

        Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Για ακόμη μια φορά μας καθηλωσες… Μπράβο Στέλλα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου