Επαφή

18.01.2017

Ο Ήλιος τον Δεκέμβρη μοιάζει τόσο υποκριτής, όσο και οι άνθρωποι -πάντα. Αλήθεια, ξέρεις τι είναι να περιμένεις για μιαν απάντηση; Επί μήνες. Να σε τρώει μία αγωνία, ώρα την ώρα. Για μιαν αλλιώτικη ζωή. Μα, τελικά το θάβεις μέσα σου -αν μπορείς, και συνεχίζεις. Και το αφήνεις.


Αυτό θα γίνει μια πληγή. Κόκκινη. Βαθιά. Αιώνιο μαρτύριο. Και το μάθημα δε θα το πάρεις. Όσες κι αν γίνουν οι πληγές. Θα ιδρώνεις για να μην τις ξύσεις. Και όμως, αυτές θα ανοίγουν. Θα ματώνουν. Θα πονάνε. Θα φωνάζουν παρών σε κάθε υποψία αγνόησης.


Απλά, κάποια στιγμή σκέφτεσαι πως δε σου αξίζει αυτό το πράγμα. Σε κανέναν δεν αξίζει. Και κάτι πρέπει να γίνει. Και κάτι πρέπει να αλλάξει. Και φοβάσαι. Όποιον δρόμο κι αν πάρεις στο ίδιο σημείο μηδέν θα καταλήξεις. Διότι, έτσι είσαι. Διότι, αυτός είσαι.


Χωρίς εναλλακτικές. Χωρίς άσσους στο μανίκι. Χωρίς τύχη. Και στο τέλος μένει στον αέρα μονάχα μια μονόπλευρη προσπάθεια για επαφή. Για να σου υπενθυμίζει το πόσο χαζός ήσουνα. Πόσες ελπίδες πάλι πρόλαβαν να θεριέψουν μέσα σου;


Από το τίποτα. Και όντως, τίποτα!

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

Ο Ντόγκυ

Ο Ντόγκυ

Ο Δημητράκης ήταν ένα μοναχικό αγόρι επτά χρόνων. Δεν ήταν αυτό που λέμε ’’μονόχνοτος,’’ παρά ταύτα δεν  έκανε  παρέες και φίλους, ούτε εύκολα ούτε δύσκολα. Στα διαλείμματα του σχολείου, ναι μεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια των συμμαθητών του, μα μόλις ακουγόταν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστικός ο μονόλογος σας…Και χωρίς εναλλακτικές, χωρίς άσσους στο μανίκι, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου