Επτάψυχος στην ίδια πλώρη

22.04.2017

 Πάρε με στ’ όνειρο –ταξίδι σου, Οδυσσέα,
 επτά ζωές –επτά ψυχές στην ίδια πλώρη
 να με μαγεύει σύγκορμο η Σειρήνα κόρη,
 ο έρωτας –νόστος το φιλί να ‘χει παρέα…

 Ποιας Κίρκης μάγια με τραβούν στην αμαρτία;
 Άνθρωπος είμαι από χώμα κι από πνέμα
 κι αν ρίξω άγκυρα στης ηδονής το βλέμμα
 θα ναυαγήσω απ’ των χαδιών την τρικυμία…

 Κυκλώπειο μάτι, μην κοιτάς τον δόλιο, ωιμένα,
 να βολοδέρνω στης σαγήνης το φεγγάρι,
 τυφλό μυαλό μου απορείς και λες μακάρι,
 η μοίρα –μάνα μου ας με βάφτιζε: Κανένα!

 Μια στα ρηχά και μια στα ύφαλα δεμένο,
 με σκάει της Χάρυβδης το φύσημα στην άκρια
 και μ’ ένα τράνταγμα της Σκύλλας στάζω δάκρυα,
 που με ξυπνούν μες σ’ έναν κόσμο ονειρεμένο!

 Ποιας λήθης έλξη με απειλεί και με υπνωτίζει;
 Σχεδία και σχέδια, βορά των Λωτοφάγων,
 τι κι αν αλώσετε τη σάρκα, δώρα μάγων,
 γοργόδρομα φτερά ‘χει ο νους και ξεπορτίζει…

 Ποια περιπλάνηση δεν θέλει ν’ απαγκιάσει;
 Του γυρισμού μου θυμιατό οι προσευχές μου,
 ο Άργος –πιστός να μου απαλύνει τις πληγές μου,
 ώ, πλέει στους κόλπους μου ευτυχία, μ’ όλη την πλάση!

 Κι όταν θα φτάσω σ’ ένα επίνειο του Άδη,
 επτάσοφος θα τυλιχθώ στ’ άπνοο στημόνι
 κι ως να υφανθούν επτά ψυχών χαρές και πόνοι,
 πέλαγος κλώθεται η ζωή, ωριό μαγνάδι!

 Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ 1ου ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ
UNESCO ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ – ΙΘΑΚΗΣ 2013

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου