Επτάψυχος στην ίδια πλώρη

22.04.2017

 Πάρε με στ’ όνειρο –ταξίδι σου, Οδυσσέα,
 επτά ζωές –επτά ψυχές στην ίδια πλώρη
 να με μαγεύει σύγκορμο η Σειρήνα κόρη,
 ο έρωτας –νόστος το φιλί να ‘χει παρέα…

 Ποιας Κίρκης μάγια με τραβούν στην αμαρτία;
 Άνθρωπος είμαι από χώμα κι από πνέμα
 κι αν ρίξω άγκυρα στης ηδονής το βλέμμα
 θα ναυαγήσω απ’ των χαδιών την τρικυμία…

 Κυκλώπειο μάτι, μην κοιτάς τον δόλιο, ωιμένα,
 να βολοδέρνω στης σαγήνης το φεγγάρι,
 τυφλό μυαλό μου απορείς και λες μακάρι,
 η μοίρα –μάνα μου ας με βάφτιζε: Κανένα!

 Μια στα ρηχά και μια στα ύφαλα δεμένο,
 με σκάει της Χάρυβδης το φύσημα στην άκρια
 και μ’ ένα τράνταγμα της Σκύλλας στάζω δάκρυα,
 που με ξυπνούν μες σ’ έναν κόσμο ονειρεμένο!

 Ποιας λήθης έλξη με απειλεί και με υπνωτίζει;
 Σχεδία και σχέδια, βορά των Λωτοφάγων,
 τι κι αν αλώσετε τη σάρκα, δώρα μάγων,
 γοργόδρομα φτερά ‘χει ο νους και ξεπορτίζει…

 Ποια περιπλάνηση δεν θέλει ν’ απαγκιάσει;
 Του γυρισμού μου θυμιατό οι προσευχές μου,
 ο Άργος –πιστός να μου απαλύνει τις πληγές μου,
 ώ, πλέει στους κόλπους μου ευτυχία, μ’ όλη την πλάση!

 Κι όταν θα φτάσω σ’ ένα επίνειο του Άδη,
 επτάσοφος θα τυλιχθώ στ’ άπνοο στημόνι
 κι ως να υφανθούν επτά ψυχών χαρές και πόνοι,
 πέλαγος κλώθεται η ζωή, ωριό μαγνάδι!

 Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ 1ου ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ
UNESCO ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ – ΙΘΑΚΗΣ 2013

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου