Επτάψυχος στην ίδια πλώρη

22.04.2017

 Πάρε με στ’ όνειρο –ταξίδι σου, Οδυσσέα,
 επτά ζωές –επτά ψυχές στην ίδια πλώρη
 να με μαγεύει σύγκορμο η Σειρήνα κόρη,
 ο έρωτας –νόστος το φιλί να ‘χει παρέα…

 Ποιας Κίρκης μάγια με τραβούν στην αμαρτία;
 Άνθρωπος είμαι από χώμα κι από πνέμα
 κι αν ρίξω άγκυρα στης ηδονής το βλέμμα
 θα ναυαγήσω απ’ των χαδιών την τρικυμία…

 Κυκλώπειο μάτι, μην κοιτάς τον δόλιο, ωιμένα,
 να βολοδέρνω στης σαγήνης το φεγγάρι,
 τυφλό μυαλό μου απορείς και λες μακάρι,
 η μοίρα –μάνα μου ας με βάφτιζε: Κανένα!

 Μια στα ρηχά και μια στα ύφαλα δεμένο,
 με σκάει της Χάρυβδης το φύσημα στην άκρια
 και μ’ ένα τράνταγμα της Σκύλλας στάζω δάκρυα,
 που με ξυπνούν μες σ’ έναν κόσμο ονειρεμένο!

 Ποιας λήθης έλξη με απειλεί και με υπνωτίζει;
 Σχεδία και σχέδια, βορά των Λωτοφάγων,
 τι κι αν αλώσετε τη σάρκα, δώρα μάγων,
 γοργόδρομα φτερά ‘χει ο νους και ξεπορτίζει…

 Ποια περιπλάνηση δεν θέλει ν’ απαγκιάσει;
 Του γυρισμού μου θυμιατό οι προσευχές μου,
 ο Άργος –πιστός να μου απαλύνει τις πληγές μου,
 ώ, πλέει στους κόλπους μου ευτυχία, μ’ όλη την πλάση!

 Κι όταν θα φτάσω σ’ ένα επίνειο του Άδη,
 επτάσοφος θα τυλιχθώ στ’ άπνοο στημόνι
 κι ως να υφανθούν επτά ψυχών χαρές και πόνοι,
 πέλαγος κλώθεται η ζωή, ωριό μαγνάδι!

 Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ 1ου ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ
UNESCO ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ – ΙΘΑΚΗΣ 2013

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου