Select Page

Εσύ ζητάς συγγνώμη; Συγχωρείς;

Εσύ ζητάς συγγνώμη; Συγχωρείς;

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, δυστυχώς κάνουμε και λάθη. Λάθη που δεν αφορούν πάντοτε εμάς αλλά κι άλλους ανθρώπους. Και μιλάμε για την περίπτωση που όντως γίνονται άδολα και χωρίς σκοπό να βλάψουμε ή να πληγώσουμε. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και σε μας. Γινόμαστε αποδέκτες λαθών άλλων και πικραινόμαστε ή πονάμε, απογοητευόμαστε ή θυμώνουμε, ανάλογα με το είδος και το μέγεθος του λάθους και κυρίως από ποιον προέρχεται.

Σαφώς συγχωρούμε ή θα έπρεπε τουλάχιστον, όπως επιθυμούμε και να μας συγχωρούν. Κάποιοι άνθρωποι συγχωρούν πιο εύκολα, πιο συχνά και περισσότερες φορές. Κάποιοι άλλοι δύσκολα ή μόνο ελάχιστες φορές ή καθόλου. Κάποιοι τα ξεχνάμε γρήγορα ή τουλάχιστον δεν τα αφήνουμε να μας δηλητηριάζουν, τα ξεπερνάμε και επουλώνουμε τα τραύματα. Δίνουμε ευκαιρία στον άλλο να επανορθώσει και να απολογηθεί. Μερικοί ωστόσο τα θυμούνται για πάντα κι όχι σιωπηλά ενίοτε, αφού φροντίζουν να τα υπενθυμίζουν και να τα «τρίβουν στη μούρη» του άλλου όπως λέμε. Ακόμη κι αν ακούσουν απολογία ή δεχτούν εξηγήσεις, ακόμη κι αν ο άλλος κάνει φιλότιμες προσπάθειες να επανορθώσει, αυτοί παραμένουν προκατειλημμένοι απέναντί του και αυστηροί κριτές. Δε θα δώσουν εύκολα περιθώριο ή άφεση αμαρτιών. Το συγχωροχάρτι είναι πολυτέλεια γι αυτούς, μη σκεπτόμενοι ότι και αυτοί είναι άνθρωποι και δεν υπάρχει τέλειο ον ή αλάνθαστο. Σαφώς οι ίδιοι δεν έχουν αυτήν τη γνώμη για τον εαυτό τους. Φρονούν πως δεν κάνουν σφάλματα ούτε σκοπίμως ούτε ασυνείδητα, συνεπώς έχουν την ίδια απαίτηση κι από τους άλλους. Ευκόλως εννοούμενο και περιττό να αναφερθεί, ότι δε γνωρίζουν οι ίδιοι πώς προφέρεται καν η λέξη συγγνώμη.

Πρέπει η λέξη συγγνώμη να υπάρχει στο λεξιλόγιό μας και μάλιστα να λέγεται συχνά όταν είναι απαραίτητο και να βγαίνει από την ψυχή μας με κάθε ειλικρίνεια όπως κι άλλες λέξεις, το σ’ αγαπώ για παράδειγμα. Βέβαια υπάρχει και η περίπτωση κάποιος να υποπίπτει σε σφάλματα συνεχώς με τη σιγουριά ότι απλά θα ζητήσει μια συγγνώμη και όλα εντάξει. Δια τούτο βγήκε και η φράση από τον λαό: «από τότε που βγήκε η συγγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο». Το να ζητάς συγχώρεση δεν είναι παιχνιδάκι μήτε η άμυνα και η λύση στο να προβαίνεις σε λάθη έχοντας ήσυχη συνείδηση. Σε αυτήν την περίπτωση εκμεταλλεύεσαι την καλοσύνη και την ανοχή του άλλου και λειτουργείς έχοντας πλήρη επίγνωση του τι κάνεις και των συνεπειών που δεν θα έχεις λόγω των συναισθημάτων του άλλου για σένα. Το να ζητάς συγγνώμη και να παλέψεις να επανορθώσεις, μα και να δείξεις μεταμέλεια αληθινή, διδάσκεται ή τουλάχιστον πρέπει να διδάσκεται από πολύ νωρίς, από την παιδική ηλικία. Όσο πιο εγωιστής είναι ή αφήνουμε να γίνει ένας άνθρωπος, τόσο πιο δύσκολα θα βγει αυτή η λέξη από το στόμα του. Όμως το να συγχωρούμε μας κάνει κι εμάς να νιώσουμε όμορφα κι όχι μόνο τον άλλο. Δείχνει μεγαλείο ψυχής κι αν ο άλλος είναι έντιμος θα το εκτιμήσει. Όπως επίσης σπουδαίους μας κάνει το να μπορούμε οι ίδιοι να απολογούμαστε όταν φταίμε. Όχι…δε λύνονται ούτε αναιρούνται όσα έγιναν με μια συγγνώμη και δεν…καθάρισε κάποιος τη θέση του, μα είναι μια καλή αρχή κι ένα σωστό πρώτο βήμα.

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Άννα Μάλαμα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Παιδαγωγικά κι έκανα μετεκπαίδευση στην Ειδική Αγωγή. Εργάστηκα ως δασκάλα γενικής και ειδικής Αγωγής σε σχολεία του Έβρου, του Κιλκίς και της Θεσσαλονίκης. Όταν δε δουλεύω με τα παιδιά, μου αρέσει να διαβάζω όμορφα βιβλία. Πού και πού η πένα μου γαργαλάει το χέρι κι αραδιάζω στο χαρτί τις δικές μου ιστορίες.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!