Select Page

Ευδαίμων

Ευδαίμων

 

Ανοίξανε οι ουρανοί, σε είδα να κατεβαίνεις
Φορούσες ανεμίζοντα μετάξια της σιωπής
Προσπάθεια αντίληψης του τι μου σημαίνεις
με ρίγη μες στα ρήγματα του βάθους της ψυχής
Σάμπως κι εγώ τι ήξερα, σου χάρισα ορχιδέες
μπας και μου πεις το τίτλο σου ή τι σου αναλογεί
Στου πάθους μου τη συντροφιά μου γέννησες ιδέες
κι ήταν η ώρα αθάνατη κι η έλξη τρυφερή
Κύμα δημιουργικότητας, μου έθρεψες τις λέξεις
κι ο χρόνος ο πραγματικός κατέστη απολλύων
Σενάριο φρίκης να με δεις, μα και να με αποπέμψεις
Μια σύγχυση του ονειρικού με ξέσπασμα δακρύων
Σαν πέσανε τα μάτια μου στον αντικατοπτρισμό σου
είδα εμένανε εκεί να εκπέμπω φως κι αγάπη
μα όταν κατάλαβα πως εγώ δεν είμαι ο εαυτός σου
άκουσα τα κομμάτια μου να καίγονται στην άκρη
Με όποια ενσυναίσθηση που με χαρακτηρίζει
τα σφάλματα τα συγχωρώ και άλλο τόσο εμένα
Είναι ο έρωτας ρητό που μας προσδιορίζει
μέρη του ασυνείδητου τυφλά προβεβλημένα
Κι η αγάπη, λένε, είναι αυτό, που ξέρεις γιατί μένεις
κι είναι το τώρα αιώνιο σαν έαρ εν αγγέλοις

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!