Ευνουχίστηκες

8.06.2017

Ευνουχίστηκες σκέψη μου,
στα απεριόριστα πελάγη ευτυχίας
 που σου έταξαν
Απέρριψες τις λάγνες προτάσεις
παραστάσεων και ιδιοτελών αποδοχών και βλέψεων.

Κατήργησες δεσμά, θεσμούς, μέτρα και σταθμά
Εφάρμοσες διόδους και καθόδους
Ανάτασης ψυχής και ανάστασης πεθαμένων πρέπει
που κατάντησαν ως δεσμώτες Προμηθείς
να μεταδώσουν τη δάδα τής έμπνευσης και της δημιουργίας.

Συναθροίστηκες με πάμπολλα οφέλη και διαστρεβλώθηκε
η κατανόηση, η σύνεση, η αντοχή, η ανέχεια τάχα τής φτώχειας
που δεν εισέβαλε με μιας και κατά περιοριστικούς ρόλους , αιτίες εφαρμόστηκαν κανόνες προσαρμογής
στη διάθεση του πλούτου γραφής και καταγραφής.

Ενσωματώθηκε η έννοια, η διαπίστωση και η παρέλευση
χρόνων, μηνών, αιώνων, να κατασταλάξουμε σε δεινές αποβάσεις ζωής, στα δικά μας προδομένα Ίμια, αναζητώντας,
παλεύοντας για την Ιθάκη μας, τον προορισμό μας
αλλά δοξάζουμε και δοξολογούμε το ταξίδι μας.

Γιομάτο από περιπέτειες, ανανδρισμούς, παρθενογενέσεις που ποτέ δε λήφθησαν και δεν παραλήφθησαν ως αθρόες ανακατατάξεις κειμένων, γραπτών, παρά ως κλέφτες
περιουσιών νοερών, κτισμάτων πολύχρονων και αδυσώπητων εγκλεισμών τους  σε ένα μονόδρομο ψυχής, κατάντιας.

Που την επιφέρουν και μας την προσφέρουν άνανδρες, λιποτακτικές συμπεριφορές, ενός κληροδοτούμενου θησαυρού, γνώσεων και απογνώσεων
που θα σταθούν φάροι και ακοίμητοι φρουροί σε μια περιουσία

Γραμμάτων και Τεχνών, Πολιτισμού και Πνευματικής Ύπαρξης
ενάντια και έναντι στην ανυπαρξία του κράτους, της πολιτείας από τα συγγενή ή απόμακρα δρώμενα κοινωνίας
Θέλγητρα αυτούσια και αυτάρκη, γευόμενα και πάντα προσκρουόμενα και αντικρουόμενα με συνθήκες ανάτασης και ανάστασης ψυχής, ζωής.

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Αννα Ζανιδακη.

    Ευχαριστω θερμα γιατην επιμελεια της γραφης μου κι ευχομαι οντωςΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΗΓΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ ΚΑΙ ΣΤΕΦΑΝΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΤΟΥ.

    Απάντηση
  2. Χαρούλα Σμαρνάκη

    Εμείς σας ευχαριστούμε πολύ! Να είστε καλά και πάντα δημιουργική!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου