Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου

3.08.2018

Θαλασσινές γυναίκες

Θαλασσινές οι γυναίκες

Να στάζουν αλάτι

Αγκυροβολημένες

Στο μέσα καράβι της καρδιάς

Στα σαράντα διπλωμένο

Κάποτε ήταν ολόδροσες

Χαλικάκια

Αχινοί

Πεταλίδες και όστρακα

Στα μαλλιά ανέμιζαν

Φύκια

Οι Παναγιές

Αχειοποίητες

Γλυκιώτισσες

Κερυνιώτισσες

Κάποτε θα επιστρέψουν πάλι

Παραθαλάσσιες

Σ’ ακρογιάλι αγαπημένο

Τώρα κωπηλατούν τη ζωή

Τώρα έριξαν θάλασσα πίσω τους

Σε ναυάγιο πνιγμένων

Φουρτούνα η αντοχή

Οι λέξεις σωσίβια

Να τις βουλιάζουν

Μέδουσες

Τσούχτρες

Καρχαρίες

Να γλιστρούν

Καταιγίδες

Στο κατάστρωμα

Οι αγαπημένοι

Απόντες

Φωνάζουν θάλασσα

Αίμα θάλασσα

Προσφυγιάς θάλασσα

Κάποτε ήταν καπετάνισσες

Φαροφύλακες

Παγοθραυστικά

Υπερωκεάνια

Κάποτε σαν άλλα σώματα

Αγγεία σώματα

Καράβια σώματα

Ανέμιζαν

Γιαλουσίτισσες

Αμμοχωστιανές

Ριζοκαρπασίτισσες

Τώρα έπεσαν σε καιρούς

Τώρα καΐκια

Μαούνες

Ψαροκάικα

Κάποτε θα επιστρέψουν

Σ’ ακρογιάλι αγαπημένο

 

____

Η Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου γεννήθηκε στη Λευκωσία. Είναι Διευθύντρια Πολιτισμού και καθηγήτρια μουσικής στη Μέση Εκπαίδευση. Γράφει ποίηση, θέατρο, διηγήματα, και έρευνες. Το 2005 πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Θεατρικά έργα της βραβεύτηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και τον ΘΟΚ. Αρκετά από τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες. Το 2014 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «ΝΕΦΕΛΗ» το μυθιστόρημα της «ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ - Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΑΣ ΜΑΝΤΟΛΕΣ», το οποίο καταγράφει τη ζωή της γυναίκας, που αποτελεί εμβληματική φυσιογνωμία στον αγώνα για εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων και κατά της τουρκικής κατοχής της Κύπρου.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Εξαιρετικό το ποίημα της Ευριδίκης Περικλέους Παπαδοπούλου. Με συγκίνησε βαθύτατα. Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστούμε!

      Απάντηση
  2. Γκέλη Ντηλιά

    Πολύ ιδιαίτερο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου