Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου

3.08.2018

Θαλασσινές γυναίκες

Θαλασσινές οι γυναίκες

Να στάζουν αλάτι

Αγκυροβολημένες

Στο μέσα καράβι της καρδιάς

Στα σαράντα διπλωμένο

Κάποτε ήταν ολόδροσες

Χαλικάκια

Αχινοί

Πεταλίδες και όστρακα

Στα μαλλιά ανέμιζαν

Φύκια

Οι Παναγιές

Αχειοποίητες

Γλυκιώτισσες

Κερυνιώτισσες

Κάποτε θα επιστρέψουν πάλι

Παραθαλάσσιες

Σ’ ακρογιάλι αγαπημένο

Τώρα κωπηλατούν τη ζωή

Τώρα έριξαν θάλασσα πίσω τους

Σε ναυάγιο πνιγμένων

Φουρτούνα η αντοχή

Οι λέξεις σωσίβια

Να τις βουλιάζουν

Μέδουσες

Τσούχτρες

Καρχαρίες

Να γλιστρούν

Καταιγίδες

Στο κατάστρωμα

Οι αγαπημένοι

Απόντες

Φωνάζουν θάλασσα

Αίμα θάλασσα

Προσφυγιάς θάλασσα

Κάποτε ήταν καπετάνισσες

Φαροφύλακες

Παγοθραυστικά

Υπερωκεάνια

Κάποτε σαν άλλα σώματα

Αγγεία σώματα

Καράβια σώματα

Ανέμιζαν

Γιαλουσίτισσες

Αμμοχωστιανές

Ριζοκαρπασίτισσες

Τώρα έπεσαν σε καιρούς

Τώρα καΐκια

Μαούνες

Ψαροκάικα

Κάποτε θα επιστρέψουν

Σ’ ακρογιάλι αγαπημένο

 

____

Η Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου γεννήθηκε στη Λευκωσία. Είναι Διευθύντρια Πολιτισμού και καθηγήτρια μουσικής στη Μέση Εκπαίδευση. Γράφει ποίηση, θέατρο, διηγήματα, και έρευνες. Το 2005 πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Θεατρικά έργα της βραβεύτηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και τον ΘΟΚ. Αρκετά από τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες. Το 2014 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «ΝΕΦΕΛΗ» το μυθιστόρημα της «ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ - Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΑΣ ΜΑΝΤΟΛΕΣ», το οποίο καταγράφει τη ζωή της γυναίκας, που αποτελεί εμβληματική φυσιογνωμία στον αγώνα για εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων και κατά της τουρκικής κατοχής της Κύπρου.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Εξαιρετικό το ποίημα της Ευριδίκης Περικλέους Παπαδοπούλου. Με συγκίνησε βαθύτατα. Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστούμε!

      Απάντηση
  2. Γκέλη Ντηλιά

    Πολύ ιδιαίτερο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου