Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου

3.08.2018

Θαλασσινές γυναίκες

Θαλασσινές οι γυναίκες

Να στάζουν αλάτι

Αγκυροβολημένες

Στο μέσα καράβι της καρδιάς

Στα σαράντα διπλωμένο

Κάποτε ήταν ολόδροσες

Χαλικάκια

Αχινοί

Πεταλίδες και όστρακα

Στα μαλλιά ανέμιζαν

Φύκια

Οι Παναγιές

Αχειοποίητες

Γλυκιώτισσες

Κερυνιώτισσες

Κάποτε θα επιστρέψουν πάλι

Παραθαλάσσιες

Σ’ ακρογιάλι αγαπημένο

Τώρα κωπηλατούν τη ζωή

Τώρα έριξαν θάλασσα πίσω τους

Σε ναυάγιο πνιγμένων

Φουρτούνα η αντοχή

Οι λέξεις σωσίβια

Να τις βουλιάζουν

Μέδουσες

Τσούχτρες

Καρχαρίες

Να γλιστρούν

Καταιγίδες

Στο κατάστρωμα

Οι αγαπημένοι

Απόντες

Φωνάζουν θάλασσα

Αίμα θάλασσα

Προσφυγιάς θάλασσα

Κάποτε ήταν καπετάνισσες

Φαροφύλακες

Παγοθραυστικά

Υπερωκεάνια

Κάποτε σαν άλλα σώματα

Αγγεία σώματα

Καράβια σώματα

Ανέμιζαν

Γιαλουσίτισσες

Αμμοχωστιανές

Ριζοκαρπασίτισσες

Τώρα έπεσαν σε καιρούς

Τώρα καΐκια

Μαούνες

Ψαροκάικα

Κάποτε θα επιστρέψουν

Σ’ ακρογιάλι αγαπημένο

 

____

Η Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου γεννήθηκε στη Λευκωσία. Είναι Διευθύντρια Πολιτισμού και καθηγήτρια μουσικής στη Μέση Εκπαίδευση. Γράφει ποίηση, θέατρο, διηγήματα, και έρευνες. Το 2005 πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Θεατρικά έργα της βραβεύτηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και τον ΘΟΚ. Αρκετά από τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες. Το 2014 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «ΝΕΦΕΛΗ» το μυθιστόρημα της «ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ - Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΑΣ ΜΑΝΤΟΛΕΣ», το οποίο καταγράφει τη ζωή της γυναίκας, που αποτελεί εμβληματική φυσιογνωμία στον αγώνα για εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων και κατά της τουρκικής κατοχής της Κύπρου.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Εξαιρετικό το ποίημα της Ευριδίκης Περικλέους Παπαδοπούλου. Με συγκίνησε βαθύτατα. Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστούμε!

      Απάντηση
  2. Γκέλη Ντηλιά

    Πολύ ιδιαίτερο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου