Ευτυχισμένη

3.02.2017

Δηλώνω ευτυχισμένη που το έζησα, ευτυχισμένη που το λάτρεψα, ευτυχισμένη που ακόμη τα βράδια το ονειρεύομαι, κι ας μη μπορώ να κοιμηθώ… Και όταν λέω ευτυχισμένη, εννοώ πραγματικά ευτυχισμένη, ουσιαστικά ευτυχισμένη. Κι όταν χρησιμοποιώ αυτή τη δύσκολη λέξη, ξέρω πως οφείλω πρώτα στον εαυτό μου και έπειτα σε σένα, να εννοώ κάθε της γράμμα, κάθε της μεμονωμένη συλλαβή.

Εννοώ το Ε… Όπως εννόησα το εσύ μαζί με το εμείς, όταν στο πρωτοείπα.
Εννοώ το Υ… Όπως εννόησα τη λέξη υπέροχος, όταν σε πρωτοχαρακτήρισα.
Εννοώ το Τ… Όπως εννόησα το πόσο τυχερή ήμουν που σε γνώρισα.
Εννοώ για ακόμη μια φορά το Υ… Γιατί προηγουμένως ξέχασα να αναφέρω πως όλες μου οι στιγμές μαζί σου ήταν το ίδιο υπέροχες με εσένα.
Εννοώ το Χ… Γιατί μόνο χρώμα έβαλες στη ζωή μου όταν μπήκες.
Εννοώ το Ι… Καθώς ποτέ μου δεν έβαλα κάποιο ίσως ανάμεσά μας… Πάντοτε υπήρχε μόνο το Ναι.
Εννοώ το Σ… Γιατί πράγματι, όλα αυτά που σου εξομολογούμαι κρύβουν μέσα τους απίστευτη σιγουριά, απίστευτο σθένος.
Έπειτα, εννοώ το Μ… Γιατί για ένα δικό σου μαζί θα άφηνα κάθε όμορφο μόνη μου.
Φυσικά και εννοώ το επόμενο Ε… Είναι, ξέρεις, αυτός ο έρωτας που μου επέτρεψες να ζήσω.
Εννοώ και τον τόνο που αιωρείται περήφανος πάνω από το έψιλον… Το ίδιο περήφανη είμαι και εγώ για σένα κάθε φορά που ακούω τα επιτεύγματά σου, τα νέα σου, τη φωνή σου.
Ακόμη, εννοώ το Ν… Γιατί κάθε φορά που ακούω το Μονόγραμμα του Ελύτη, νιώθω με τον στίχο: «Νίκη, νίκη όπου έχω νικηθεί, πριν από την αγάπη». Δακρύζω. Αισθάνομαι.
Τέλος, εννοώ και το τελευταίο Η… Γιατί πώς άραγε θα μπορούσα να μην το εννοήσω, όταν για μένα ήσουν ήλιος σε μια ζωή γεμάτη συννεφιά;

Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσα να σου αναλύω, για όλη μου τη ζωή, τα συναισθήματά μου για σένα. Μέρες ατέλειωτες, νύχτες δίχως ξημέρωμα, χρόνια δίχως τον χρόνο.
Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσα να σου αναλύσω ολόκληρο τον κόσμο για όλη μου την ζωή.
Σου αρκεί;

_

γράφει η Άντια Αδαμίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Μία συγκλονιστική εξομολόγηση!!!

    Απάντηση
  2. Νίκη Αλπού

    Είναι όντως συγκλονιστικά τα λόγια σας!! Πίσω από κάθε “μεγάλο” συναίσθημα μοιάζουν να κρύβονται τόσα πολλά, “μικρότερα” που δίνουν όμως το πραγματικό νόημα! Συγχαρητήρια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου