Select Page

Ευχάριστη έκπληξη

Ευχάριστη έκπληξη

Είναι γνωστόν – και αν είμαστε ειλικρινείς οφείλουμε να το παραδεχτούμε- ότι είμαστε ένας λαός μουρμούρης, γκρινιάρης και τζαναμπέτης.

Τα κακώς κείμενα τα καυτηριάζουμε με περισσή ευκολία, λέμε και λέμε και λέμε, ενώ τον εαυτούλη μας τον αφήνουμε στο απυρόβλητο. Δεν φταίμε εμείς ποτέ και ως εκ τούτου δεν αλλάζουμε προς το καλύτερο. Τουτέστιν, ναι μεν το "κακώς" κείμενο τού δίνουμε και καταλαβαίνει, αλλά για το καλώς, σφυρίζουμε αδιάφορα.

Εξηγούμαι:

Έχω γράψει διηγήματα, έχω γράψει άρθρα. Και δεν αφήνω ευκαιρία να μην τα ψάλλω στην άσπρη μπλούζα. Και τι δεν της έχω καταμαρτυρήσει και πόσο δεν της έχω ψάλει τον αναβαλλόμενο και απορίας άξιον πώς κανείς ποτέ από τον κλάδο δεν βγήκε να με βρίσει και εμένα. Αυτό σημαίνει δύο τινά: Είτε απαξιούν να με διαβάσουν, είτε είναι τόσο πια εξοικειωμένοι  με τα όσα ο κόσμος τους καταμαρτυρεί που πια δεν νοιάζονται αν ακόμη ένας πολίτης τους μέμφεται.

Όμως. Έτυχε λίαν προσφάτως να έχω ένα πρόβλημα υγείας και το ότι θα έπρεπε να έρθω face to face με την άσπρη μπλούζα, με αρρώσταινε περισσότερο από το ίδιο μου το πρόβλημα. Έλα όμως που δεν γινόταν να αποφύγω αυτήν τη συνάντηση; Κλείνω λοιπόν ραντεβού και πηγαίνω στην πρώτη ειδικότητα την πιο αναγκαία.

Αντικρίζω έναν γιατρό να με ακούει με προσοχή, χωρίς την γνωστή έπαρση και εγωισμό και να με συμβουλεύει να απευθυνθώ σε συνάδελφο άλλης ειδικότητας που και αυτού την ανάγκη είχα, να μας πει αν συμφωνεί με την συνταγογράφηση προκειμένου να αποφευχθεί κάποιο λάθος.

Το αναφέρω αυτό για να τονίσω ότι δε δίστασε να έχει επιφύλαξη στη δική του ετυμηγορία για την πάθησή μου και ζητούσε τη γνώμη συναδέλφου για το αν συνάδουν τα φάρμακά του με την πάθηση της αρμοδιότητας του άλλου. (Ελπίζω να έγινα αντιληπτή).

Αυτό από μόνο του, μου άρεσε. Τον είδα να κατεβαίνει από τον θρόνο της έπαρσης και να ενδιαφέρεται σαν πραγματικός υπεύθυνος λειτουργός για τον ασθενή του, διαθέτοντας μου τον χρόνο του, χωρίς ασύστολα να κοιτάζει το ρολόι του.

Κράτησα για τον εαυτό μου την πρώτη έκπληξη με αισιόδοξα συναισθήματα για την συνέχεια που έμελλε να είναι μεγάλη. Ραντεβού με την επόμενη ειδικότητα την ίδια ημέρα. Και εκεί, το ίδιο φιλικό και γελαστό περιβάλλον, χωρίς τον απαξιωτικό ενικό, με έναν πληθυντικό όχι απόστασης αλλά ευγένειας, ενδιαφέροντος και σεβασμού, απέναντι σε ασθενή μιας κάποιας ηλικίας.

Και βέβαια αναρωτήθηκα: "Τι έγινε ρε παιδιά; Πού βρίσκομαι; Είμαι στην Γηραιά Αλβιόνα μήπως; Στην Δανία μήπως; Στην Σουηδία;" Ακούει την ερώτησή μου η φίλη που με συνόδευε και σε μια στιγμή που η γιατρός απαντούσε σε απορίες άλλου ασθενούς που κτύπησε δειλά την πόρτα μας, μου λέει: «Βρε είσαι με τα καλά σου που λιμπίστηκες και συνέκρινες συμπεριφορές δικές μας και ξένων; Στις χώρες που ανέφερες έτσι και αρρωστήσεις και είσαι σε ηλικία 60 φεύγα, που είναι απολύτως φυσικό βέβαια, πάει την έβαψες. Από τα 60 και μετά δεν υπολογίζεσαι σαν άνθρωπος ιατρικού ενδιαφέροντος.

"Έφτασες εδώ που έφτασες και πολύ σου. Πάρε, σού λένε, καμιά ασπιρίνη και παρακάλα τον Θεό να σε λυπηθεί ή κανέναν Άγιο προστάτη σου". Κάτι δηλαδή σαν έμμεση ευθανασία. Να δεις που σε λίγο καιρό θα γίνει και Νόμος του Κράτους τους. "Μετά τα 60, ετοιμάσου για το μεγάλο ταξίδι εκών άκων.  Άντε και μας ζάλισες". Αυτό το τελευταίο δεν το λένε φανερά αλλά είναι πλήρως κατανοητό από τα συμφραζόμενα!»

Μετά, η γιατρός με εξετάζει με θρησκευτική θα έλεγα προσοχή και ενδιαφέρον ιατρικό. Αγαπητέ αναγνώστη άκουσες αυτό που μόλις σού είπα; Με εξέ-τα-σε. Με τα ακουστικούλια της, με ψηλάφισε με τα χεράκια της, όπως έκαναν οι συνάδελφοί της τον παλιό καιρό, πριν προκύψουν τα ψυχρά μηχανήματα, δεν αρκέστηκε δηλαδή σε μια συνταγογράφηση και έξω από την πόρτα. Ασχολήθηκε μαζί μου ίσως και ¾ της ώρας, χωρίς να μου αφήσει καμιά αναπάντητη ερώτηση, απορία, ή φοβία. Χωρίς εγώ να της το ζητήσω, μου είπε: Θα κάνετε (στον πληθυντικό πάντα) τούτο, το άλλο, το παρ’ άλλο, χωρίς στο τέλος της επίσκεψης αυτής να πληρώσω ούτε ένα ευρώ σ’ αυτήν την μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας.

Όλες αυτές οι εξετάσεις που μου έγραψε να κάνω, αν πήγαινα σε ιδιωτικό γιατρό θα μου στοίχιζαν όλη μου την μηνιαία σύνταξη και μήπως δεν έφθανε ούτε αυτή. Εδώ, στοίχισαν γύρω στα 50 ευρώ.

Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν τόσον από πλευράς των όσων περιέγραψα όσο και από την άψογη καθαριότητα των χώρων και φρεσκοβαμμένων τοίχων, όσο και από την ευγενική συμπεριφορά ως και των διοικητικών υπαλλήλων. Η επιτομή της ευγένειας. Απίστευτο, το συναίσθημα. Ένιωσα ότι επιτέλους στη χώρα αυτή δεν με βλέπουν σαν πορτοφόλι, αλλά σαν έναν ασθενή που έχει την ανάγκη του λειτουργήματός τους. Το μεγαλύτερο γιατρικό να σε υπολογίζουν, να μην σε κάνουν να νιώθεις ένα με τη γη, σε μία ώρα δύσκολη για εσένα.

Χαμόγελο, εξυπηρέτηση, ενδιαφέρον και προσφορά, το τετράπτυχο του πολιτισμού για την υγεία. Και να δεις ότι όλα τούτα που σας είπα, θα με κάνουν να συμφιλιωθώ τελικά με τον Κλάδο και να αποβάλω την απέχθειά μου στην άσπρη μπλούζα.

Εκείνο που λέω είναι, ότι τελικά γίνονται θαύματα που ελπίζω να κρατήσουν και να  μην είναι μία ευτυχής συγκυρία. Να πω ότι κάτι άρχισε να κινείται.

Αμήν.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ “ΑΚΜΗ”. Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη ” Tabula Rasa”. Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

4 Σχόλια

  1. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Καθυστερημένο σχόλιο. Αυτό το εξαίρετο κείμενο μου είχε ξεφύγει. Συγχαρητήρια Λένα! Γιατί η πλειοψηφία των γιατρών μας φαίνεται να βρήκε το δικό της φάρμακο για την ανακούφισή μας από τα συμπτώματα της κρίσης. Το έχω διαπιστώσει κι εγώ σε πρόσφατες περιπτώσεις ασθενών από το στενό μου περιβάλλον. Οφείλουμε να το αναγνωρίζουμε και να το τονίζουμε, όπως εσύ τώρα. Το χρειάζεται το ηθικό τους- ξέρω ότι εξουθενώνονται- και χρειάζεται να το ακούει κάποια μειοψηφία συναδέλφων τους που δεν ακολουθεί, μήπως και…

    Απάντηση
    • ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

      Aπόστολε το τι έχω πει για την άσπρη μπλούζα δεν λέγεται .Αν διαβάσεις στο βιβλίο μου Η ΠΟΡΤΑ ΣΤΑ ΔΕΞΙΑ ΤΟ ΟΜΌΤΙΤΛΟ ΔΙΉΓΗΜΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΆΒΕΙΣ
      ΌΜΩΣ ΔΕΝ ΌΦΕΙΛΑ ΝΑ ΓΡΆΨΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΠΟΥ ΔΙΕΠΊΣΤΩΣΑ ΙΔΙΌΣ ΌΜΜΑΣΙ;;;ΈΤΡΙΒΑ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΜΟΥ ΣΟΎ ΛΈΩ.
      Το κείμενο είναι χθεσινό και τα όσα περιγράφω συνέβησαν πριν ένα μήνα.
      Ευχαριστώ φίλε.

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα Λένα μου. Να που γίνονται και ανατροπές. Μακάρι αυτή η “ευχάριστη έκπληξη” να έχει διάρκεια.

    Απάντηση
  3. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Την έκπληξή μου καιτην χαρά μου γι’ αυτήν την μεταστροφή της συμπεριφοράς των γιατρών την εξέφρασα και στους ίδιους και είδα τη συγκίνηση και τη χαρά τους για την αναγνώριση Επιτέλους κάτι άλλαξε και όφειλα να το πω, δεν είν’ έτσι Βάσω μου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!