-Πού να βρεθεί ένα χαμόγελο; Πόσο κοστίζει άραγε, ένα χαμόγελο;

(Η παράσταση αρχίζει. Κοστίζει, μάλλον, ακριβά!)

-Για τα παιδάκια η είσοδος είναι δωρεάν.

-Τα παιδάκια δεν εργάζονται. Γι' αυτό είναι δωρεάν.

-Όχι. Εργάζονται με τα μάτια της ψυχής. Σκληρά! Γι' αυτό είναι δωρεάν.

-Τα παιδάκια δεν σκέφτονται λογικά. Δεν καταλαβαίνουν την αξία της συναλλαγής. Γι' αυτό είναι δωρεάν.

-Όχι. Σκέφτονται με τα μάτια καρφωμένα στην καρδιά. Μονοπάτι τους η αλήθεια. Καταλαβαίνουν το αγνό. Συναλλάσουν ιδέες με τα πουλιά. Γι' αυτό είναι δωρεάν.

-Τα παιδάκια μόνο για το παιχνίδι ενδιαφέρονται. Δεν έχουν ευθύνες. Δεν παράγουν. Γι' αυτό είναι δωρεάν.

-Όχι. Ποιούν έναν κόσμο από παραμυθένια σύσταση. Σφιχτή γροθιά, ασπίδα στην ορθολογιστική πραγματικότητα των μεγάλων. Τον κόσμο τους, που δόθηκε για αντιπαροχή. Ποιούν κάλλος, αγάπη, συμπόνια, ελευθερία. Καταδικάζουν το κακό, με έναν τρόπο κάπως ποιητικό. Γι' αυτό είναι δωρεάν. Σκέψου λοιπόν αγαπητέ μου, έναν κόσμο που θα διοικείται από παιδιά...

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!