Επιλέξτε Page

Ζωή… αναπάντητη

11.04.2017

Και να που για πρώτη φορά είδαμε την υπομονή να φεύγει πρώτη. Να που βγήκε μπροστά και μείναμε πίσω λαχανιασμένοι.

Καιρούς ήξερε να περιμένει, τι την έπιασε ξαφνικά; Kαι σκεφτόμαστε ότι την κράτησε αυτό που ίδιοι αφήσαμε. Συνήθως δεν μιλάμε γι’ αυτά μέσα στους πολλούς. Αλλά και στους λίγους ακόμη, εφευρίσκουμε υπεκφυγές μιας χρήσεως, να περάσουμε απέναντι, μη και μας αμφισβητήσει καμιά σύμπτωση, που δεν είναι και τόσο συμπτωματική. Η ζωή μας, οι επιλογές μας. Εμείς οι ίδιοι να μην αμφισβητηθούμε. Γιατί μάλλον δεν κάνει να λέμε πως πέσαμε έξω, και η σιωπή πάλι δεν μας ταιριάζει. Και στις δύο περιπτώσεις, παίζουμε εμείς. Κι είναι πράγματι πτώσεις.

Και μένουμε στη στάση που χρόνια τώρα μας βολεύει και ξαφνικά μας ειρωνεύονται ένα σωρό κενά, αυτά που αράζαμε επάνω τους χτίζοντας τη γεμάτη ζωή, που τελικά δε μας περίμενε ποτέ, μονάχα μας αναστάτωσε τον ύπνο με μια αναπάντητη ονείρων. Ίσως απορήσαμε μια στιγμή, αλλά κι απορία ήταν η αφορμή να αλλάξουμε πλευρό και να βολευτούμε καλύτερα. Και ύστερα λέμε για τα χρόνια πως δε δούλεψαν καλά. Κι όμως ονειρευτήκαμε και δεν το φωνάξαμε…

Νοσταλγούμε μόνο τη στιγμή που αφήσαμε τη ζωή να καλεί επανειλημμένα, και δεν σκεφτήκαμε να βάλουμε την κλήση σε αναμονή, τουλάχιστον να μην τρόμαζε τόσο, να περίμενε, και ίσως στο και δέκα να ήταν αλλιώς.

Τώρα όμως δεν είμαστε και τόσο γενναίοι, αλλάξανε τα πράγματα, δύο στενά πιο κάτω τόσους είδαμε να κλαίνε. Είδαμε και ζευγάρια να αγκαλιάζονται. Και δεν έχουμε ανάγκη να το κρύψουμε. Και τι που ανακαλύψαμε πως είμαστε αδύναμοι; Καλύτερα θα ζήσουμε. Ας προσπαθήσουμε πάλι.

Τώρα ψάχνουμε το ιστορικό κλήσεων μιας ολόκληρης ζωής, μήπως και ξέπεσε κάπου ο αριθμός της. «Ο αριθμός που καλέσατε είναι κατειλημμένος. Η κλήση σας προωθείται…»
-Μα πού μιλάει ασταμάτητα;
-Θα καλεί τους επόμενους.

Σκέψου μόνο πόση καρδιά θέλει να τους προετοιμάσει: Ένα παρελθόν που έφταιξε αρκετά στον παρόν μας και ένα μέλλον που μένει αναπάντητο. Ας προσπαθήσουμε ξανά. Ας είναι μια φορά, η δεύτερη φορά, που προσπαθούμε για κάτι. 

_

γράφει ο Μάριος Λεβέντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου