Ηλεκτροφόρα ρίγη

21.12.2017

Σκλάβοι ορμονών μέσα σ' ένα ντελίριο μιας παράδοξης ψυχικής κατάστασης ισορροπίας εντός της υπερβολής. Παρανοϊκή έλξη που σε ηλεκτρίζει... Μήπως ξέφυγα από της πραγματικότητας τα όρια;
Καθώς η έννοια του χρόνου αποτυγχάνει να περάσει στην αντίληψή μου, οι πόθοι εξαπλώνουν την ιερή σπίθα τους ολόγυρα, καίγοντας τα γεμάτα φόβους άλση του υποσυνειδήτου, διαβρώνοντάς τα σαν οξύ ή κάποιου είδους αυτό-ανάφλεξη. Κάθε ένα κύτταρο ενεργοποιείται μέχρι τον πυρήνα του. Εκτεταμένος σωματικός έλεγχος κάθε σπιθαμής που πυροδοτεί αμηχανία. Μα η φωνή σου με μεταμορφώνει σαν να 'ναι άνεμος. Το άγγιγμά σου ηλεκτροφόρο σκορπίζει ρίγη παντού. Πώς γίνεται καν αυτή η αίσθηση να υπάρχει;
Τρέμω υπνωτισμένη από τον μαγνητισμό της άμετρης επιθυμίας των ματιών σου. Αδράστεια της εγκράτειας. Καρδιακή προσβολή από έρωτα, η σφοδρότητα αυτής της συνύπαρξης είναι σχεδόν τρομαχτική... Δεν είσαι δικός μου, ή αντιστρόφως. Προσθέσαμε τους εαυτούς μας κόντρα σε κάθε κανόνα σε μία νοητή μονάδα, που όμως δεν υπάρχει. Πέρα από τις προσδοκίες αυτής της διάστασης, η αύρα μου αποτυπώνεται πάνω στη δική σου, με την αφομοίωση να αποδίδει μια αιθέρια, αποπλανητική απόχρωση ενεργειακής ορμής που με ικετεύει να την αφήσω να διασκορπίσει τις διαπεραστικές δυνάμεις της εντός σου, αναγγέλλοντας έτσι την ένωσή μας στους επίσημους νόμους της ψυχεδέλειας.
Το δέρμα είναι διαπερατό από το βλέμμα κακομαθαίνοντας την ψυχή, προβάλλοντας το εσωτερικό της καρδιάς ως ξεχασμένες κιβωτούς αναμνήσεων προηγούμενων ζωών. Αιμορραγούμε μέσα στο υποτυπώδη πεδίο μάχης του Έρωτα κάτω από τη μεταξένια σκηνή του, στην απαστράπτουσα άμμο ενός νησιού, κτήση του συμπλέγματος μιας χαμένης Ατλαντίδας. Ένα πέπλο, σαν διάφανος μανδύας μας καλύπτει απ' την πραγματικότητα. Χωρίς ορίζοντα, όλα λιώνουν σε γλυκά σωματικά υγρά. Αγνή, μανιώδης, θανάσιμη σεξουαλική επιθετικότητα που αντανακλά τη θεϊκή στοργικότητα της αγκαλιάς. Κι αυτό που μένει, πυκνά σωματίδια σκόνης πιο απόμακρα από το μέλλον, πιο κοντινά από το τώρα, μα απαράλλαχτα σαν να έχουν ήδη συμβεί...

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου